§3.27.1οἱ δὲ Μυτιληναῖοι ἐν τούτῳ, ὡς αἵ τε νῆες αὐτοῖς οὐχ ἧκον ἀπὸ τῆς Πελοποννήσου ἀλλὰ ἐνεχρόνιζον καὶ ὁ σῖτος ἐπελελοίπει, ἀναγκάζονται ξυμβαίνειν πρὸς τοὺς Ἀθηναίους διὰ τάδε.
一方、ミュティレーネー人たちはこの間に、ペロポネソスからの船隊が自分たちのもとに到着せず遅れており、また食糧も尽きかけていたため、次のような理由からアテナイ人と交渉せざるを得なくなった。
§3.27.2ὁ Σάλαιθος καὶ αὐτὸς οὐ προσδεχόμενος ἔτι τὰς ναῦς ὁπλίζει τὸν δῆμον πρότερον ψιλὸν ὄντα ὡς ἐπεξιὼν τοῖς Ἀθηναίοις·
サライトス自身も、もはや船隊を期待していなかったので、アテナイ人に打って出るつもりで、それまでは非武装であった民衆に武器を与えた。
§3.27.3οἱ δὲ ἐπειδὴ ἔλαβον ὅπλα, οὔτε ἠκροῶντο ἔτι τῶν ἀρχόντων, κατὰ ξυλλόγους τε γιγνόμενοι ἢ τὸν σῖτον ἐκέλευον τοὺς δυνατοὺς φέρειν ἐς τὸ φανερὸν καὶ διανέμειν ἅπασιν, ἢ αὐτοὶ ξυγχωρήσαντες πρὸς Ἀθηναίους ἔφασαν παραδώσειν τὴν πόλιν.
しかし彼らは、武器を手にすると、もはや指導者たちの言うことを聞かなくなり、集会を開いては、有力者たちに食糧を公の場に持ち出して全員に分配することを要求するか、あるいは自分たち自身でアテナイ人と合意を結び、都市を引き渡すと言い出した。