§11#3noli, inquit, frustra errare.
그가 말하기를: '헛되이 헤매지 마라.
nos enim propter nosmet ipsos haec patimur peccantes in Deum nostrum.
우리는 우리 자신 때문에, 우리 하느님께 죄를 지음으로써 이 일들을 겪는 것이다.
tu autem ne te existimes inpunitum futurum adgressus pugnare cum Deo. admirabilis quoque mater quae nec sexus infirmitate fracta nec multiplici orbitate commota morientes liberos spectauit libenter nec poenas illas pignerum sed glorias computauit.
그러나 너는 하느님과 맞서 싸우기 시작했으니, 네가 벌을 받지 않고 지나가리라 생각지 마라.' 또한 성별의 약함에 꺾이지 않고 다수의 상처에도 동요하지 않으며 자녀들이 죽어가는 것을 기쁘게 지켜보고, 자녀들의 저 형벌을 손실이 아니라 영광으로 여긴 어머니 역시 감탄할 만하도다.
tam grande martyrium Deo praebens uirtute oculorum suorum quam praebuerant filii eius tormentis et passione membrorum.
그녀는 자녀들이 고문과 육체의 수난을 통해 바친 것만큼이나 위대한 순교를 자녀들의 눈의 힘을 통해 하느님께 바쳤도다.
cum sex punitis et occisis superesset unus ex fratribus, cui rex diuitias et potentatus et multa pollicebatur ut crudelitas eius ac feritas uel unius subacti solacio foueretur, et peteret ut ad filium deiciendum secum deprecaretur et mater, deprecata est illa, sed ut decebat martyrum matrem, ut decebat legis et Dei memorem, ut decebat filios suos non delicate sed fortiter diligentem.
여섯 명이 처벌받고 죽임을 당해 형제들 중 한 명만 살아남았을 때, 왕은 그의 잔인함과 야수성이 단 한 명이라도 굴복시켰다는 위안으로 누그러질 수 있도록 그에게 부와 권력과 많은 것들을 약속하였으며, 어머니에게도 아들을 꺾기 위해 자기와 함께 간청하라고 요구하였도다. 그녀는 간청하였으나, 순교자들의 어머니에게 어울리는 방식으로, 율법과 하느님을 명심하는 이에게 어울리는 방식으로, 자녀들을 나약하게가 아니라 굳세게 사랑하는 이에게 어울리는 방식으로 간청하였도다.
deprecata est enim, sed ut Deum confiteretur.
참으로 그녀는 간청하였으나, 그것은 그가 하느님을 고백하게 하려는 것이었도다.
deprecata est ne a fratribus suis frater in consortio laudis et gloriae separaretur, tunc se septem filiorum conputans matrem, si sibi contingeret filios septem Deo potius peperisse, non saeculo.
그녀는 그 형제가 찬미와 영광의 친교 안에서 자기 형제들로부터 떨어져 나가지 않기를 간청하였으니, 만약 자신에게 일겁 자녀를 이 세상이 아니라 오히려 하느님을 위해 낳아 드리는 은혜가 주어진다면, 그때서야 비로소 자신을 일곱 자녀의 어머니로 여겼기 때문이로다.
armans itaque eum et corroborans et feliciore tunc partu filium generans, fili, inquit, miserere mei quae te in utero mensibus decem portaui et lac triennio dedi et alui et in aetatem istam produxi.
그리하여 그를 무장시키고 굳세게 하며, 그때 더 행복한 출산으로 아들을 정신적으로 낳으며 그녀가 말하기를: "아들아, 너를 열 달 동안 태중에 품고 삼 년 동안 젖을 주며 기르고 이 나이까지 키워낸 나를 가엽게 여겨 다오.
oro, fili, aspicias in caelum et terram et omnibus quae in eis sunt aspectis intellegas quia ex nihilo fecit illa Deus et hominum genus ita fit.
아들아, 간청하니 하늘과 땅을 바라보고, 그 안에 있는 모든 것 을 보며, 하느님께서 그것들을 무에서 창조하셨고 인류의 세대 또한 이처럼 생겨났음을 깨달아라.
nec timeas carnificem istum, sed dignus fratribus effectus excipias mortem, ut in illa miseratione cum fratribus te recipiam. magna laus matris in exhortatione uirtutis, sed maior in Dei timore et in fidei ueritate, quod nihil sibi aut filio de sex martyrum honore promisit nec fratrum precem profuturam credidit ad negantis salutem, persuasit potius participem passionis fieri, ut in iudicii die posset cum fratribus inueniri.
이 도살자를 두려워하지 말고, 형제들에게 부끄럽지 않은 자가 되어 죽음을 받아들여라. 그래야 내가 저 자비 속에서 너를 네 형제들과 함께 다시 맞이할 수 있을 것이다." 미덕의 권고에 있어서 어머니의 찬사는 위대하지만, 하느님에 대한 두려움과 신앙의 진리 안에서는 더욱 위대하니, 그녀는 여섯 순교자의 영예로부터 자신이나 아들을 위해 아무것도 약속하지 않았고, 거부하는 자의 구원을 위해 형제들의 기도가 도움이 되리라고 믿지 않았기 때문이로다. 오히려 수난의 동참자가 되도록 설득하여 심판의 날에 형제들과 함께 발견될 수 있게 하였도다.
post haec liberis suis commoritur et mater: neque enim iam aliud decebat quam ut quae martyras et pepererat et effecerat in consortio illis gloriae iungeretur et quos ad Deum praemiserat ipsa quoque sequeretur.
이 일들 뒤에 어머니 역시 자녀들과 함께 죽었도다. 왜냐하면 순교자들을 낳고 길러낸 그녀가 그들과 영광의 친교 안에서 결합되고, 자신이 하느님께 먼저 보낸 자들을 그녀 자신 또한 뒤따르는 것 외에 이제 다른 어떤 것도 어울리지 않았기 때문이로다.
Ac ne qui uel libelli uel alicuius rei oblata sibi occasione qua fallat amplectatur decipientium malum munus, nec Eleazar tacendus est.
또한 증명서나 다른 어떤 것의 기회가 주어졌을 때, 속임수를 쓰기 위해 기만하는 자들의 악한 선물을 받아들이는 자가 없도록, 엘아자르에 대해서도 침묵해서는 안 되도다.
qui cum sibi a ministris regis offerretur facultas, ut accepta carne qua liceret ei uesci ad circumueniendum regem simularet se illa edere quae de sacrificiis adque inlicitis cibis ingerebantur, consentire ad hanc fallaciam noluit dicens nec aetati suae nec nobilitati conuenire id fingere, quo ceteri scandalizarentur et in errorem inducerentur existimantes Eleazarum nonaginta annos natum ad alienigenarum morem relicta et prodita Dei lege transisse, nec tanti esse lucrari breuia uitae tormenta, ut offenso Deo incurreret aeterna supplicia.
그는 왕의 신하들로부터 자신이 먹어도 좋은 고기를 받아 왕을 속이기 위해 제물과 부정한 음식 중에서 강요된 것을 먹는 척할 수 있는 기회를 제안받았을 때, 이 기만에 동의하려 하지 않았으니, 그러한 거짓 행동은 자신의 연배에도 고귀함에도 어울리지 않는다고 말하였도다. 그리하면 다른 이들이 실족하고, 아흔 살이 된 엘아자르가 하느님의 율법을 버리고 배반하여 이방인의 풍습으로 넘어갔다고 생각하여 미혹에 빠지게 될 것이며, 하느님을 노엽게 하여 영원한 형벌을 받으면서까지 삶의 짧은 시간을 버는 것은 그만한 가치가 없다고 하였도다.
adque ille excruciatus diu et in extremo iam constitutus, cum inter uerbera et tormenta moreretur, ingemescens ait: Domine, qui sanctam habes scientiam, manifestum est quia cum possim morte liberari durissimos dolores corporis tolero flagellis uapulans, animo autem propter ipsius metum libenter haec patior.
그리고 그는 오랫동안 고문을 당하고 이미 임종에 이르러, 채찍질과 고문 속에서 죽어가면서 신음하며 말하기를: '거룩한 지식을 가지신 주님, 제가 죽음에서 벗어날 수 있음에도 채찍에 맞으며 육체의 극심한 고통을 견디고 있음은 분명하나, 마음으로는 주님을 경외함으로 인해 이 일들을 기쁘게 받나이다.' 하였도다.
sincera prorsus fides et uirtus integra ac satis pura non regem Antiochum cogitasse sed Deum iudicem et scisse proficere sibi ad salutem non posse, si hominem derideret ac falleret, quando Deus qui conscientiae nostrae iudex est et solus timendus nec derideri possit omnino nec falli.
참으로 진실한 믿음과 온전하고 충분히 순결한 미덕은 안티오코스 왕이 아니라 심판자이신 하느님을 생각하였고, 만일 인간을 조롱하고 속인다면 그것이 자신에게 구원을 위해 아무런 도움이 되지 못함을 알았으니, 우리의 양심의 심판자이시며 오직 두려워해야 할 분이신 하느님께서는 결코 조롱당하지도 속지도 않으시기 때문이로다.
Si igitur et nos dicati ac deuoti Deo uiuimus, si supra ipsa iustorum antiqua et sancta uestigia iter facimus, per eadem documenta poenarum, per eadem passionum martyria pergamus, hoc ampliorem gloriam conputantes temporis nostri, quod cum uetera exempla numerentur, exuberante postmodum copia uirtutis ac fidei numerari non possunt martyres christiani testante Apocalypsi et dicente: post haec uidi turbam multam quam dinumerare nemo poterat ex omni gente et ex omni tribu et populo et lingua stantes in conspectu throni et agni: et erant amicti stolas albas et palmae fuerunt in manibus eorum et magno clamore dicebant: salus Deo nostro sedenti super thronum et agno. et respondens unus ex senioribus dicit mihi: qui amicti sunt stolas albas qui sunt et unde uenerunt? et dixi ei: Domine, tu scis. et ait mihi: hi sunt qui uenerunt ex magna tribulatione et lauerunt stolas suas et candidas eas fecerunt in sanguine agni.
그러므로 만일 우리도 하느님께 봉헌되고 헌신하여 살아가고 있다면, 만일 우리가 저 의인들의 오래되고 거룩한 발자취 위를 걸어가고 있다면, 형벌의 같은 증언을 통하고 수난의 같은 순교를 통해 나아갑시다. 우리 시대의 더 풍성한 영광을 다음과 같이 여기면서 말이로다. 즉, 옛 모범들은 헤아려질 수 있으나, 그 뒤에 넘쳐흐르는 미덕과 신앙의 풍요로움으로 인해 그리스도인 순교자들은 헤아려질 수 없다는 점이로다. 이는 요한 묵시록이 증언하며 말하는 바와 같도다: "이 일 후에 내가 보니, 각 나라와 족속과 백성과 방언에서 아무도 능히 셀 수 없는 큰 무리가 나와 흰 옷을 입고 손에 종려 가지를 들고 보좌 앞과 어린 양 앞에 서서 큰 소리로 외쳐 이르되: 구원하심이 보좌에 앉으신 우리 하느님과 어린 양에게 있도다." 그리고 장로들 중 하나가 응답하여 나에게 말하기를: "이 흰 옷 입은 자들이 누구며 또 어디서 왔느냐?" 내가 그에게 말하기를: "내 주여, 당신이 아시나이다." 하니 그가 나에게 이르되: "이들은 큰 환난에서 나오는 자들인데 어린 양의 피에 그 옷을 씻어 희게 하였느니라.
propter hoc sunt in conspectu honoris Dei [et seruiunt ei in templo eius]. quodsi tantus ostenditur et probatur christianorum martyrum populus, nemo difficile uel arduum putet esse martyrem fieri, quando uideat martyrum populum non posse numerari.
그러므로 그들이 하느님의 영광의 면전에 있고 [그분의 성전에서 그분을 섬기느니라]." 만일 이처럼 수많은 그리스도인 순교자들의 백성이 나타나고 증명된다면, 순교자들의 백성을 헤아릴 수 없음을 볼 때, 순교자가 되는 것을 어렵거나 힘든 일로 여기는 이는 아무도 없어야 할 것이로다.