§9Maius sane patientiae certamen est, quando non uisibilis inimicus persequendo atque saeuiendo urget in nefas, qui palam et aperte a non consentiente uincatur, sed ipse diabolus, qui etiam per filios infidelitatis tamquam per sua uasa filios lucis insequitur, per se ipsum occulte occultus oppugnat, saeuiendo instans, ut contra deum fiat aliquid uel dicatur.
실로 더 큰 인내의 투쟁은, 눈에 보이는 원수가 박해하고 날뜀으로써 죄악으로 몰아갈 때가 아니라(그러한 원수는 동의하지 않는 사람에 의해 드러나고 명백하게 패배하지만), 악마 자신이, 불신의 자녀들을 마치 자신의 도구처럼 통하여 빛의 자녀들을 뒤쫓으면서, 자기 자신에 의해 은밀히 숨어서 공격하고, 하나님을 거슬러 어떤 일이 행해지거나 말해지도록 광분하여 몰아붙일 때이다.
Talem illum Iob sanctus expertus est, utraque temptatione uexatus, sed in utraque stabilis patientiae robore et armis pietatis inuictus.
거룩한 욥은 그러한 그를 경험하였으니, 두 가지 시련 모두로 괴로움을 당했으나, 두 가지 모두에서 인내의 굳건함으로 흔들리지 않았고 경건의 무기로 패배하지 않았다.
nam prius inlaeso corpore cuncta quae habebat amisit, ut animus ante suae carnis cruciatum subtractis rebus, quas magni pendere homines solent, frangeretur et aduersus deum loqueretur aliquid his amissis, propter quae illud colere putabatur, percussus etiam omnium subita orbitate filiorum, ut quos singillatim susceperat, simul perderet, tamquam eorum numerositas non unde felicitas ornaretur extiterit, sed unde calamitas augeretur.
왜냐하면 그는 먼저 육신이 상하지 않은 채 자신이 가졌던 모든 것을 잃었기 때문이니, 이는 그의 육신이 고통을 받기 전에, 사람들이 흔히 소중히 여기는 것들을 빼앗김으로써 정신이 꺾이고, 그것들 때문에 하나님을 공경하는 것으로 여겨졌던 그 상실된 것들로 인해 하나님을 거슬러 무언가를 말하도록 하기 위함이었다. 또한 그는 모든 자녀를 갑자기 잃는 실자의 고통에 처하여, 하나씩 얻었던 자녀들을 동시에 잃게 되었으니, 이는 마치 그 자녀들의 많음이 행복을 장식하기 위해 존재했던 것이 아니라 재앙을 증가시키기 위해 존재했던 것 같았다.
ubi autem ista perpessus in deo suo mansit inmobilis, eius adfixus est uoluntati, quem non posset amittere nisi propria uoluntate;
그러나 이러한 일들을 견뎌내고서 그가 자신의 하나님 안에서 흔들림 없이 머물렀을 때, 그는 자신의 의지가 아니고서는 잃어버릴 수 없는 분의 뜻에 단단히 결합하였다.
et pro his quae perdidit eum qui abstulit tenuit, in quo inueniret quod numquam periret.
그리고 자신이 잃어버린 것들 대신에 그것들을 거두어가신 분을 붙잡았으니, 그분 안에서 결코 멸망하지 않을 것을 찾기 위함이었다.
neque enim ille abstulerat, qui nocendi habuit uoluntatem, sed ille, qui dederat potestatem.
실로 해치려는 의지를 가졌던 자가 그것들을 빼앗아 간 것이 아니라, 권한을 주셨던 분이 거두어가신 것이기 때문이다.
Aggressus est inimicus et corpus nec ea, quae homini extrinsecus inerant, sed ipsum iam hominem in qua potuit parte percussit.
원수는 육신마저 습격하여, 사람에게 외부적으로 속해 있던 것들이 아니라, 이제는 사람 자신을 그가 칠 수 있었던 부분에서 쳤다.
a capite usque ad pedes ardebant dolores, scatebant uermes, sanies defluebat: manebat in putri corpore animus integer horrendosque cruciatus carnis contabescentis inuiolata pietate et incorrupta patientia perferebat.
머리부터 발끝까지 통증이 타올랐고, 구더기가 끓었으며, 고름이 흘러내렸다. 그러나 썩어가는 육신 속에서도 정신은 온전하게 남아 있었으며, 침해되지 않는 경건함과 손상되지 않는 인내로써 쇠약해져 가는 육신의 끔찍한 고통을 견뎌냈다.
aderat uxor nec ferebat opem aliquam uiro, sed in deum blasphemiam suggerebat.
아내가 곁에 있었으나 남편에게 아무런 도움도 주지 않고, 오히려 하나님을 모독하도록 부추겼다.
non enim eam diabolus, cum etiam filios abstulisset, tamquam nocendi inperitus reliquerat, qui quantum esset necessaria temptatori iam in Eua didicerat.
악마는 자녀들까지 빼앗았을 때, 해를 끼치는 데 서툰 자처럼 그녀를 남겨둔 것이 아니었으니, 그는 여성이 유혹자에게 얼마나 필요한 존재인지를 이미 하와에게서 배웠기 때문이다.
sed modo alterum Adam, quem per mulierem caperet, non inuenerat.
그러나 이번에는 그가 여성을 통해 사로잡을 수 있는 '제2의 아담'을 찾지 못했다.
cautior fuit iste in doloribus quam ille in nemoribus: ille uictus est in deliciis, iste uicit in poenis;
이 사람(욥)은 고통 속에서 저 사람(아담)이 숲속에 있을 때보다 더 신중했다. 저 사람은 즐거움 속에서 패배하였고, 이 사람은 고통 속에서 승리하였다.
consensit ille oblectamentis, non cessit iste tormentis.
저 사람은 즐거움에 동조하였고, 이 사람은 고문들에 굴복하지 않았다.
aderant et amici, non ut in malis consolarentur, sed ut mala suspicarentur.
친구들도 곁에 있었으나, 불행 속에서 위로하기 위함이 아니라 악행을 의심하기 위함이었다.
neque enim eum, qui tanta patiebatur, innocentem esse credebant nec tacebat eorum lingua, quod illius conscientia non habebat, ut inter inmanes cruciatus corporis etiam falsis animus caederetur obprobriis.
그들은 그토록 큰 고통을 겪고 있는 그가 무죄하다고 믿지 않았으며, 그들의 혀는 그의 양심에는 없는 죄에 대해 침묵하지 않았고, 그 결과 육신의 막대한 고문 속에서 정신은 거짓된 비난으로도 매질을 당하게 되었다.
at ille sustinens in carne dolores suos, in corde errores alienos coniugis corripiebat insipientiam, amicos docebat sapientiam, seruabat ubique patientiam.
그러나 그는 육신으로는 자신의 고통을 견디고 마음으로는 타인의 오류를 견뎌내며, 아내의 어리석음을 꾸짖고, 친구들에게 지혜를 가르쳤으며, 모든 곳에서 인내를 지켜냈다.
§10Hunc intueantur, qui sibi ingerunt mortem, quando quaeruntur ad uitam et sibi auferendo praesentem abnegant et futuram.
생명으로 부름을 받고 있을 때에 자신에게 죽음을 가하고, 그리하여 자신에게서 현재의 생명을 빼앗음으로써 미래의 생명마저 거부하는 자들은 이 사람(욥)을 바라보아야 한다.
qui si ad Christum negandum uel aliquid contra iustitiam faciendum, sicut ueri martyres, cogerentur, omnia potius patienter ferre quam sibi inpatienter mortem inferre debuerunt.
그들이 만일 참된 순교자들처럼 그리스도를 부인하거나 정의에 반하는 무언가를 행하도록 강요받았다 하더라도, 자신에게 조급하게 죽음을 가져오기보다는 오히려 모든 것을 인내심 있게 견뎌냈어야 했다.
quod si fugiendorum malorum causa recte fieri posset, Iob sanctus se ipse perimeret, ut tanta mala in rebus suis, in filiis suis, in membris suis diabolicae crudelitatis effugeret.
만일 피해야 할 악들을 면하기 위해 그것이 올바르게 행해질 수 있었다면, 거룩한 욥은 자신의 재산과 자녀와 지체들에 가해진 악마적 잔혹함의 그토록 큰 악들을 피하기 위해 스스로를 죽였을 것이다.
non autem fecit.
그러나 그는 그렇게 하지 않았다.
absit enim, ut in se committeret ipse uir sapiens, quod nec mulier suggessit insipiens.
실로 지혜로운 사람인 그가 자기 자신에게, 저 어리석은 여인조차 부추기지 않았던 일을 저지른다는 것은 결코 있을 수 없는 일이기 때문이다.
quia et si suggessisset, merito et hic illud audisset, quod audiuit suggerendo blasphemiam: locuta es tamquam una ex insipientibus mulieribus.
왜냐하면 설령 그녀가 그것을 부추겼다 하더라도, 그녀가 모독을 부추겼을 때 들었던 바로 그 말을 여기서도 마땅히 들었을 것이기 때문이다. "당신은 어리석은 여자들 중 하나처럼 말하고 있소.
si bona percepimus de manu domini, mala non sustineamus? et ipsam quippe patientiam perdidisset, siue blasphemando, sicut illa uoluerat.
우리가 주님의 손에서 좋은 것을 받았다면, 나쁜 것도 받아들여야 하지 않겠소?" 실로 그녀가 원했던 대로 모독함으로써든, 혹은 그녀조차 감히 말하지 못했던 스스로를 죽임으로써든, 그는 인내 자체를 잃어버렸을 것이다.
siue se interficiendo, quod nec illa ausa fuerat dicere, moreretur atque esset inter illos de quibus dictum est: uae his qui perdiderunt patientiam.
그렇게 죽었더라면 그는 "인내를 잃어버린 자들에게 화가 있을진저"라고 일컬어지는 자들 사이에 속하게 되었을 것이다.
et augeret potius quam euaderet poenas, qui post sui corporis [mortem siue ad blasphemorum siue ad homicidarum uel etiam plus quam parricidarum supplicia raperetur.
그리고 육신의 죽음 이후에 모독자들의 형벌이나 살인자들의 형벌, 혹은 존속살해범보다 더한 자들의 형벌로 끌려가게 될 것이었으니, 형벌을 피하기는커녕 오히려 늘렸을 것이다.
si enim parricida eo sceleratior est quam quilibet homicida, quia non tantum hominem, uerum etiam propinquum necat, inque ipsis parricidis, quanto propinquiorem quisque peremerit, tanto iudicatur inmanior: sine dubio peior est, qui se occidit, quia nemo est homini se ipso propinquior.
존속살해범이 일반 살인자보다 더 사악한 것은 단지 인간뿐만 아니라 가까운 사람을 죽이기 때문이며, 존속살해범들 사이에서도 더 가까운 사람을 죽인 자일수록 더 잔혹하다고 판단되기 때문이다. 의심할 여지없이 자기 자신을 죽이는 자는 더 악하니, 사람에게 자기 자신보다 더 가까운 사람은 아무도 없기 때문이다.
quid ergo miseri faciunt, qui cum et hic sibimet ingestas et postea non solum inpietatis aduersus deum, sed etiam ipsius quam in se exercuerunt crudelitatis luant debitas poenas, insuper quaerunt et martyrum glorias? cum etiamsi pro uero Christi testimonio persecutionem paterentur et se interficerent, ne aliquid a persecutoribus paterentur, recte illis diceretur: uae his qui perdiderunt patientiam! quomodo enim iustum praemium patientiae redditur, si et inpatiens passio coronatur? aut quomodo innocens iudicabitur, cui dictum est: diliges proximum tuum tamquam te ipsum, si homicidium committit in se ipso, quod committere prohibetur in proximo?
그렇다면 이 가련한 자들은 무엇을 하고 있는 것인가? 그들은 이 세상에서도 스스로에게 가한 고통의 벌을 치르고, 나중에는 하나님을 거슬러 불경함뿐만 아니라 스스로에게 실행한 잔혹함 자체에 대해 마땅히 받아야 할 형벌을 치러야 함에도 불구하고, 게다가 순교자들의 영광까지 구하고 있으니 말이다. 왜냐하면 설령 그들이 그리스도에 대한 참된 증언 때문에 박해를 받았다 하더라도, 박해자들에게서 무언가를 당하지 않으려고 스스로를 죽였다면, 그들에게 마땅히 "인내를 잃어버린 자들에게 화가 있을진저!"라고 말해질 것이기 때문이다. 실로 조급한 수난마저 면류관을 받게 된다면, 어떻게 인내에 대한 올바른 보상이 주어지겠는가? 또한 "네 이웃을 너 자신처럼 사랑해야 한다"라는 말씀을 들은 자가, 이웃에게 저지르는 것이 금지되어 있는 살인을 자기 자신에게 저지른다면, 어떻게 무죄하다고 판단받겠는가?