§9Et tamen ex illo humani cordis affectu, quo nemo umquam carnem suam odio habet, si cognoscant homines aliquid post mortem suam suis corporibus defuturum, quod in sua cuiusque gente uel patria poscit sollemnitas sepulturae.
그럼에도 불구하고, 아무도 자기 육신을 미워하지 않는다는 저 인간 마음의 애정으로 인해, 만일 사람들이 자신의 죽음 뒤에 각자의 민족이나 조국에서 행해지는 장례의 엄숙한 의식이 요구하는 무언가가 자신의 육신에 결여될 것임을 알게 된다면, 그들은 한 인간으로서 슬퍼하며, 죽은 뒤에는 자신들과 아무 상관이 없는 일을 죽기 전에 자신의 육신을 위해 두려워합니다.
contristantur ut homines et quod ad eos post mortem non pertinet, ante mortem suis corporibus timent: ita ut inueniatur in Regnorum libris deus per prophetam minari alteri prophetae, qui eius transgressus est uerbum, quod non inferretur cadauer eius in sepulcrum patrum eius.
그리하여 열왕기에서는 하느님께서 한 예언자를 통하여, 당신의 말씀을 거역한 다른 예언자에게 그의 시신이 조상들의 무덤에 들어가지 못할 것이라고 위협하시는 내용이 발견될 정도입니다.
quae scriptura sic se habet.
그 성경 구절은 다음과 같습니다.
haec dicit dominus: quia inoboediens fuisti ori domini et non custodisti mandatum quod tibi praecepit dominus deus tuus, et reuersus es et comedisti panem et bibisti aquam in loco in quo praecepit tibi, ne comederes panem neque biberes aquam, non inferetur cadauer tuum in sepulcrum patrum tuorum. quanti haec poena pendenda sit, si secundum euangelium cogitemus, ubi post corpus occisum nihil metuendum esse didicimus, ne membra exanima patiantur, nec poena dicenda est.
"주님께서 이렇게 말씀하신다. 네가 주님의 입에서 나온 말에 불순종하고 네 하느님이신 주님께서 네게 내리신 명령을 지키지 않았으며, 돌아와서 빵을 먹지 말고 물을 마시지 말라고 네게 명령하신 그곳에서 빵을 먹고 물을 마셨으니, 네 시신은 네 조상들의 무덤에 묻히지 못할 것이다." 만일 우리가 복음에 따라 생각한다면 — 복음에서는 육신이 죽임을 당한 뒤에는 생명 없는 지체들이 고통을 겪을까 봐 두려워할 필요가 전혀 없다고 배웠지만 — 이 벌이 얼마나 중하게 평가되어야 할 것인지에 대해, 그것은 벌이라고 불릴 수도 없습니다.
si autem humanum erga suam carnem consideremus affectum, potuit inde terreri uel contristari uiuus, quod sensurus non erat mortuus;
그러나 만일 우리가 자기 육신에 대한 인간적인 애정을 고려한다면, 살아 있는 사람은 죽은 이가 느끼지 못할 일로 인해 그로부터 두려워하거나 슬퍼할 수 있었습니다.
et haec erat poena, quoniam dolebat animus id de suo corpore futurum, quamuis cum fieret non doleret.
그리고 비록 그 일이 일어날 때 고통을 느끼지는 않는다 하더라도, 마음이 자기 육신에 그 일이 일어날 것에 대해 아파했으므로, 이것이 바로 벌이었습니다.
hactenus enim uoluit dominus seruum suum plectere, qui non sua contumacia spreuerat praeceptum eius inplere, sed aliena decipiente fallacia oboedire se credidit, quando non oboediuit.
실제로 주님께서는 당신의 종을 이 한도까지만 벌하기를 바라셨던 것입니다. 그 종은 자신의 오만함에서 주님의 명령을 완수하기를 무시한 것이 아니라, 타인의 기만적인 거짓에 속아 자신이 순종하지 않고 있을 때 순종하고 있다고 믿었기 때문입니다.
neque enim putandum est ita fuisse interemptum morsu bestiae, ut ad supplicium tartareum eius deinde anima raperetur, quandoquidem ipsum eius corpus idem leo qui occiderat custodiuit iumento etiam, quo uehebatur, inlaeso et simul cum illa inmani fera intrepida praesentia ad sui domini funus adstante.
그가 야수의 이빨에 물려 죽은 것을 두고, 그의 영혼이 그 뒤에 타르타로스의 형벌로 끌려갔다고 생각해서는 안 됩니다. 왜냐하면 그를 죽인 바로 그 사자가 그가 타고 가던 나귀조차 해치지 않고 그의 육신 자체를 지켰으며, 저 사나운 야수가 두려워하는 기색 없이 의연한 모습으로 자기 주인의 장례식 곁에 서 있었기 때문입니다.
quo mirabili signo adparet hominem dei cohercitum potius temporaliter usque ad mortem, quam punitum esse post mortem.
이 놀라운 표징을 통해, 하느님의 사람이 죽은 뒤에 벌을 받았다기보다는 오히려 죽음에 이르기까지 일시적으로 징계를 받았음이 드러납니다.
de qua re apostolus, cum propter quasdam offensas commemorasset infirmitates mortesque multorum, si enim nos ipsos, inquit, iudicaremus, a domino non iudicaremur;
이 일에 관하여 사도는 어떤 잘못들 때문에 많은 이들의 약함과 죽음을 언급하면서 이렇게 말했습니다. "만일 우리가 우리 자신을 심판한다면, 주님께 심판받지 않을 것입니다.
cum iudicamur autem, a domino corripimur, ne cum mundo damnemur. eum sane ipse qui deceperat in monumento proprio satis honorifice sepeliuit seque sepeliendum iuxta eius ossa curauit, ita sperans parci posse quoque ossibus suis, cum ueniret tempus, quando secundum illius hominis dei prophetiam Iosias rex Iuda in illa terra multorum eruit ossa mortuorum eisdemque ossibus sacrilega altaria, quae sculptilibus constituta fuerant, funestauit.
그러나 우리가 심판을 받을 때에는, 세상과 함께 단죄받지 않도록 주님께 징계를 받는 것입니다." 실제로 그를 속였던 바로 그 자가 자신의 무덤에 그를 상당히 존중하여 묻어주었고, 그의 뼈 곁에 자신이 묻히도록 조처했습니다. 그렇게 함으로써 그 하느님의 사람의 예언에 따라 유다 임금 요시야가 그 땅에서 많은 죽은 이들의 뼈를 파내어, 새겨 만든 우상들을 위해 세워진 부정한 제단들을 그 뼈들로 더럽힐 때가 왔을 때, 자신의 뼈도 용서받을 수 있기를 바랐던 것입니다.
pepercit quippe illi monumento, ubi iacebat propheta, qui ante annos amplius quam trecentos ista praedixerat; et propter ipsum nec illius, qui eum seduxerat, sepultura uiolata est.
실상 요시야는 삼백 년도 더 전에 이 일들을 예언했던 예언자가 누워 있는 저 무덤을 그냥 놓아두었고, 그 사람 덕분에 그를 유혹했던 자의 무덤 역시 침해당하지 않았습니다.
affectu namque illo, quo nemo umquam carnem suam odio habet, prouiderat cadaueri suo. qui occiderat mendacio animam suam.
왜냐하면 거짓말로 자신의 영혼을 죽인 그 자가, 아무도 자기 육신을 미워하지 않는다는 저 애정으로 자기 시신을 위해 미리 예방책을 마련해 두었기 때문입니다.
ex hoc igitur, quod carnem suam quisque naturaliter diligit, et illi poena fuit addiscere non eum futurum in sepulcro patrum suorum et huic cura prospicere, ut parceretur ossibus suis, si iuxta eum iaceret, cuius sepulcrum nemo uiolaret.
그러므로 누구나 본성적으로 자기 육신을 사랑한다는 이 사실로부터, 전자에게는 자신이 조상들의 무덤에 묻히지 못할 것임을 알게 된 것이 벌이 되었고, 후자에게는 아무도 그 무덤을 침해하지 않을 사람 곁에 누움으로써 자신의 뼈가 보존되기를 염려하며 내다보는 계기가 된 것입니다.