[ULPIANUS libro trigensimo septimo ad edictum. ] §9.4.42.prSi ad libertatem proclamauerit is cuius nomine noxale iudicium susceptum est, sustineri debet id iudicium, quoad de statu eius iudicetur: et sic, si quidem seruus fuerit pronuntiatus, noxale iudicium exercebitur, si liber, inutile uidebitur.
[울피아누스, 『고시 주석』 제37권] 만일 그 자의 이름으로 가해소송이 인수된 자가 자유를 주장하여 소를 제기한다면, 그의 신분에 대한 판결이 내려질 때까지 그 소송은 일시 정지되어야 한다. 그리하여 만일 그가 노예로 선언된다면 가해소송이 추행될 것이나, 자유인으로 선언된다면 (가해소송은) 무효로 간주될 것이다.
§9.4.42.1Si quis pro seruo mortuo ignorans eum decessisse noxale iudicium acceperit, absolui debet, quia desit uerum esse propter eum dare oportere.
만일 누군가가 죽은 노예에 대하여 그가 사망했음을 모른 채 가해소송을 수락했다면, 그는 면책되어야 한다. 왜냐하면 그 노예 때문에 인도해야(지급해야) 할 의무가 있다는 것이 더 이상 사실이 아니기 때문이다.
§9.4.42.2Hae actiones perpetuae sunt locumque habebunt tamdiu, quamdiu serui dedendi facultatem habemus: nec tantum nobis, uerum etiam successoribus nostris competent, item aduersus successores, sed non quasi in successores, sed iure dominii.
이들 소송은 영구적이며, 우리가 노예를 인도할 수 있는 능력을 가지고 있는 동안 인정될 것이다. 또한 이는 우리뿐만 아니라 우리의 승계인에게도 귀속되며, 마찬가지로 승계인을 상대로도 귀속된다. 다만 이는 승계인이라는 자격에서가 아니라 소유권에 기하여 귀속되는 것이다.
proinde et si seruus ad alium peruenisse proponatur, iure dominii noxali iudicio nouus dominus conuenietur.
따라서 노예가 타인에게 이전된 것으로 상정되는 경우에도, 새로운 소유자가 소유권에 기하여 가해소송에서 소추될 것이다.