[GAIUS libro sexto ad edictum prouinciale. ]
[가이우스, 『지방 고시 주해』 제6권] 질권의 권리에 의하여 유치되어 있는 노예나, 타인에게 수익권이 있는 노예에 대하여 가해소송으로 다투어지는 경우, 우리는 다음을 유념해야 한다.
§9.4.27.prSi noxali iudicio agitur de seruo qui pignoris iure tenetur aut de eo cuius usus fructus alterius est, admonendi sumus, si creditor uel usufructuarius praesens defensionem suscipere noluerit, proconsulem interuenturum et pignoris persecutionem uel usus fructus actionem negaturum.
즉, 만일 채권자나 수익권자가 재정해 있으면서 변호를 인수하기를 원치 않는다면, 프로콘술이 개입하여 질권의 추급 또는 수익권의 소를 거부할 것이라는 점이다.
quo casu dici potest ipso iure pignus liberari (nullum enim pignus est, cuius persecutio negatur): usus fructus autem, etiamsi persecutio eius denegetur, ipso iure durat eo usque, donec non utendo constituto tempore pereat.
이 경우 법률상 당연히 질권이 소멸된다고 말할 수 있다(왜냐하면 추급이 거부되는 질권이란 존재하지 않기 때문이다). 그러나 수익권은 비록 그 추급이 거절되더라도, 불사용에 의해 법정 기간이 경과하여 소멸할 때까지는 법률상 당연히 존속한다.
§9.4.27.1Ex his quae diximus de seruo qui alicui pignoris iure obligatus est deque statulibero et de eo cuius usus fructus alienus est, apparet eum, qui alienum seruum in iure suum esse responderit, quamuis noxali iudicio teneantur, non tamen posse noxae deditione ipso iure liberari, quia nullum ad actorem dominium transferre possunt, cum ipsi domini non sint.
누군가에게 질권의 권리로 구속된 노예, 조건부 자유해방 노예, 그리고 타인에게 수익권이 있는 노예에 관하여 우리가 논한 바에 따르면, 타인의 노예에 대하여 법정에서 자신의 것이라고 답변한 자는, 비록 가해소송으로 구속된다 하더라도, 법률상 당연히 가해인도에 의해 면책될 수는 없다는 점이 명백하다. 왜냐하면 그들 자신이 소유자가 아니므로 원고에게 아무런 소유권도 이전할 수 없기 때문이다.
certe tamen, si ex ea causa traditum postea dominus uindicet nec litis aestimationem offerat, poterit per exceptionem doli mali repelli.
그러나 확실히, 만일 이로 인해 인도된 노예를 사후에 소유자가 반환청구하면서 소송평가액을 제의하지 않는다면, 그는 악의의 항변에 의해 배척될 수 있다.