[POMPONIUS libro nono decimo ad Sabinum. ] §9.2.43.prOb id, quod ante quam hereditatem adires damnum admissum in res hereditarias est, legis Aquiliae actionem habes, quod post mortem eius, cui heres sis, acciderit: dominum enim lex Aquilia appellat non utique eum, qui tunc fuerit, cum damnum daretur: nam isto modo ne ab eo quidem, cui heres quis erit, transire ad eum ea actio poterit: neque ob id, quod tum commissum fuerit, cum in hostium potestate esses, agere postliminio reuersus poteris: et hoc aliter constitui sine magna captione postumorum liberorum, qui parentibus heredes erunt, non poterit.
[폼포니우스, 사비누스 주해 제19권] 귀하가 상속을 승인하기 전에 상속재산에 손해가 가해진 것, 즉 귀하가 상속인인 자의 사망 후에 그 일이 발생하였다는 이유로, 귀하는 아퀼리아법의 소를 제기할 수 있다. 왜냐하면 아퀼리아법은 반드시 손해가 발생했을 당시에 소유자였던 자만을 ‘소유자’라고 부르는 것은 아니기 때문이다. 왜냐하면 그런 식이라면 누군가가 상속인이 될 피상속인으로부터 상속인 자신에게로 그 소권이 이전되는 것조차 불가능할 것이기 때문이다. 또한 귀하가 적의 지배하에 있을 때 가해진 손해에 대하여, 복권법에 의해 귀환한 후에 소를 제기하는 것도 불가능해질 것이다. 그리고 이 점은 부모의 상속인이 될 유복자들에게 큰 불이익을 주지 않고서는 다르게 규정될 수 없다.
eadem dicemus et de arboribus eodem tempore furtim caesis.
동일한 시기에 비밀리에 벌채된 수목에 대해서도 우리는 동일하게 말할 것이다.
puto eadem dici posse etiam de hac actione quod ui aut clam, si modo quis aut prohibitus fecerit, aut apparuerit eum intellegere debuisse ab eis, ad quos ea hereditas pertineret, si rescissent, prohibitum iri.
나는 ‘폭력 또는 은밀에 의한’ 소에 관해서도 동일하게 말할 수 있다고 생각한다. 다만 그것은 누군가가 금지되었음에도 행하였거나, 또는 만약 그들이 알았더라면 그 상속재산이 귀속될 자들에 의해 자신이 금지되었을 것임을 그가 이해했어야 마땅했다는 점이 명백한 경우에 한한다.