[TRYPHONINUS libro septimo disputationum. ] §7.1.62.prUsufructuarium uenari in saltibus uel montibus possessionis probe dicitur: nec aprum aut ceruum quem ceperit proprium domini capit, sed aut fructus iure aut gentium suos facit.
[트리포니누스 『토론집』 제7권] 사용수익권자가 그 토지의 임야나 산에서 사냥을 하는 것은 타당하다고 일컬어진다. 그리고 그가 잡은 멧돼지나 사슴을 소유자의 고유한 재산으로서 취득하는 것이 아니라, 수익의 권리에 의해서나 만민법에 의해서 자신의 것으로 삼는다.
§7.1.62.1Si uiuariis inclusae ferae in ea possessione custodiebantur, quando usus fructus coepit, num exercere eas fructuarius possit, occidere non possit? alias si quas initio incluserit operis suis uel post sibimet ipsae inciderint delapsaeue fuerint, hae fructuarii iuris sint? commodissime tamen, ne per singula animalia facultatis fructuarii propter discretionem difficilem ius incertum sit, sufficit eundem numerum per singula quoque genera ferarum finito usu fructu domino proprietatis adsignare, qui fuit coepti usus fructus tempore.
만약 사용수익권이 시작되었을 때 그 토지에서 우리에 갇힌 야생동물들이 사육되고 있었다면, 사용수익권자는 그것들을 이용할 수는 있지만 죽일 수는 없는 것일까? 다른 한편으로, 만약 그가 처음에 자신의 노력으로 몇 마리를 가두었거나, 혹은 그 후에 동물들이 스스로 그곳에 빠지거나 굴러 들어왔다면, 이것들은 사용수익권자의 권리에 속하는 것일까? 그러나 가장 편리하게는, 개별 동물마다 구분의 어려움 때문에 사용수익권자의 재산에 관한 권리가 불확실해지지 않도록, 사용수익권이 종료되었을 때 야생동물의 개별 종류별로 사용수익권이 시작되었을 때 있었던 것과 동일한 마릿수를 소유권자에게 인도하는 것으로 충분하다.