[IDEM libro secundo opinionum. ] §50.4.3.prEt qui originem ab urbe Roma habent, si alio loco domicilium constituerunt, munera eius sustinere debent.
[동인, 『의견집』 제2권으로부터] 또한 로마 시에 기원을 둔 자들은, 비록 다른 곳에 거처를 정했을지라도, 로마 시의 의무를 부담해야 한다.
H §50.4.3.1is, qui castris operam per militiam dant, nullum municipale munus iniungi potest.
병역을 통해 군영에서 근무하는 자들에게는 어떠한 자치도시의 의무도 부과될 수 없다.
ceteri autem priuati, quamuis militum cognati sunt, legibus patriae suae et prouinciae oboedire debent.
그러나 그 밖의 사인들은, 설령 군인의 친척일지라도, 자기 고향과 속주의 법률에 복종해야 한다.
§50.4.3.2Si in metallum datus in integrum restitutus sit, perinde ac si nec damnatus fuisset, ad munera uel honores uocatur: nec opponet fortunam et casus tristiores suos ad hoc solum, ne patriae idoneus ciuis esse uideatur.
만약 광산 노역형에 처해졌던 자가 원상회복되었다면, 그는 마치 유죄 판결을 받지 않았던 것처럼 의무나 관직에 소집된다. 그리고 그는 단지 자신이 고향에 적합한 시민이 아닌 것으로 여겨지게 하려는 목적만으로, 자신의 불운과 비참한 처지를 항변으로 제기해서는 안 된다.
§50.4.3.3Corporalia munera feminis ipse sexus denegat.
신체적 의무는 여성의 성별 자체가 이를 면제한다.
§50.4.3.4Quo minus honores aut munera iniungantur filio, si nullam habet excusationem, intercedere pater, in cuius potestate est, ius non habet.
아들에게 아무런 면제 사유가 없다면, 그 아들을 권한 하에 두고 있는 아버지는 아들에게 관직이나 의무가 부과되는 것을 가로막을 권리가 없다.
§50.4.3.5Quod pater non consensit honoribus siue muneribus filii, ne illius patrimonium oneri subiciatur, praestat defensionem, non ciuem patriae utilitatibus quatenus potest aufert.
아버지가 아들의 관직이나 의무에 동의하지 않았다는 사실은, 자신의 가산이 그 부담에 노출되지 않도록 하는 방어 수단을 제공할 뿐이며, 가능한 한 시민을 고향의 유익함으로부터 빼앗아가는 것은 아니다.
§50.4.3.6Quamuis maior annis septuaginta et quinque liberorum incolumium pater sit ideoque a muneribus ciuilibus excusetur, filii tamen eius suo nomine competentia munera adgnoscere debent: ideo enim proprium praemium immunitatis propter filios patribus datum est, quod illi subibunt.
설령 아버지가 70세가 넘고 다섯 명의 무사한 자녀를 둔 아버지로서 시민적 의무로부터 면제된다 할지라도, 그의 아들들은 자신들의 이름으로 자신들에게 해당하는 의무를 인수해야 한다. 자녀들 덕분에 아버지들에게 주어지는 면제라는 고유한 포상은, 바로 그 자녀들이 의무를 맡을 것이라는 이유 때문에 주어진 것이기 때문이다.
§50.4.3.7Uitricus onera munerum ciuilium nomine priuigni sui suscipere nulla iuris ratione cogitur.
의붓아버지는 어떠한 법적 근거로도 의붓아들의 이름으로 시민적 의무의 부담을 떠맡도록 강제되지 않는다.
§50.4.3.8Liberti muneribus fungi debent apud originem patronorum, sed si sua patrimonia habent suffectura oneribus: res enim patronorum muneribus libertinorum subiecta non est.
해방노예는 후원자의 기원지에서 의무를 이행해야 하지만, 이는 그 의무를 감당하기에 충분한 자기 가산을 소유하고 있는 경우에 한한다. 후원자의 재산은 해방노예의 의무에 종속되지 않기 때문이다.
§50.4.3.9Quod pater in reatu criminis alicuius est, filiis impedimento ad honores esse non debet.
아버지가 어떤 범죄의 피고인 신분이라는 사실이 아들들에게 관직에 나아가는 데 장애가 되어서는 안 된다.
§50.4.3.10Decaprotos etiam minores annis uiginti quinque fieri, non militantes tamen, pridem placuit, quia patrimonii magis onus uidetur esse.
25세 미만의 자라 할지라도, 다만 군 복무 중이 아니라면, 데카프로토스가 될 수 있음이 전부터 승인되어 왔다. 이는 가산상의 부담에 가깝다고 여겨지기 때문이다.
§50.4.3.11Exactionem tributorum onus patrimonii esse constat.
조세 징수는 가산상의 부담이라는 점이 확립되어 있다.
§50.4.3.12Cura frumenti comparandi munus est, et ab eo aetas septuaginta annorum uel numerus quinque incolumium liberorum excusat.
곡물 조달 관리 업무는 의무이며, 70세의 연령 또는 다섯 명의 무사한 자녀의 수는 이 의무로부터 면제를 제공한다.
§50.4.3.13Eos milites, quibus superuenientibus hospitia praeberi in ciuitate oportet, per uices ab omnibus, quos id munus contingit, suscipi oportet.
도시에 도달하여 숙소를 제공받아야 하는 군인들은, 그 의무가 해당하는 모든 이들에 의해 차례대로 받아들여져야 한다.
§50.4.3.14Munus hospitis in domo recipiendi non personae, sed patrimonii onus est.
집에 손님을 받아들이는 의무는 인적 부담이 아니라 가산상의 부담이다.
§50.4.3.15Praeses prouinciae prouideat munera et honores in ciuitatibus aequaliter per uices secundum aetates et dignitates, ut gradus munerum honorumque qui antiquitus statuti sunt, iniungi, ne sine discrimine et frequenter isdem oppressis simul uiris et uiribus res publicae destituantur.
속주 총독은 연령과 신분에 따라 도시의 의무와 관직이 차례로 평등하게 배분되도록 배려하여, 고대로부터 제정된 의무와 관직의 단계가 부과되도록 해야 한다. 이는 무차별적으로 그리고 빈번하게 동일한 이들이 압박받아 사람과 힘이 동시에 고갈됨으로써 공동체가 방치되는 일이 없도록 하기 위함이다.
§50.4.3.16Si duo filii in patris potestate sint, eodem tempore munera eorum pater sustinere non compellitur.
만약 두 아들이 아버지의 권한 하에 있다면, 아버지는 동시에 그 두 사람의 의무를 떠맡도록 강제되지 않는다.
§50.4.3.17Si is, qui duos filios relinquebat, nihil de expediendis muneribus alterius filii ex communi patrimonio supremis suis cauit, propriis sumptibus is et munera et honores, qui ei iniungentur, suscipere debet, quamuis pro altero uiuus pater eiusmodi onera expedierit.
두 아들을 남기고 죽은 자가 자신의 유언에서 공동 가산으로부터 한 아들의 의무를 이행하는 것에 관하여 아무런 규정도 해 두지 않았다면, 비록 아버지가 살아생전에 다른 아들을 위해서 그러한 부담을 이행해 주었을지라도, 그 아들은 자신에게 부과될 의무와 관직을 자기 자신의 비용으로 떠맡아야 한다.