[IDEM libro tertio opinionum. ] §50.4.4.prCura exstruendi uel reficiendi operis in ciuitate munus publicum est, a quo quinque liberorum incolumium pater excusatur: nec si per uim extortum munus fuerit, excusationem, quam habet ab aliis muneribus, auferet.
[동인, 『의견집』 제3권으로부터] 도시에서 공공 저작물을 건설하거나 보수하는 관리 업무는 공공의 의무이며, 다섯 명의 무사한 자녀를 둔 아버지는 이 의무로부터 면제된다. 또한 비록 폭력으로 강요된 의무였다 할지라도, 그것이 그가 다른 의무들로부터 가지고 있는 면제를 박탈하지는 않는다.
§50.4.4.1Deficientium facultatibus ad munera uel honores qui indicuntur excusatio non perpetua, sed temporalis est: nam si ex uoto honestis rationibus patrimonium incrementum acceperit, suo tempore, an idoneus sit aliquis ad ea, quae creatus fuerit, aestimabitur.
부과되는 의무나 관직에 대하여 자산이 부족한 자들의 면제는 영구적인 것이 아니라 일시적인 것이다. 왜냐하면 만약 바라는 대로 정당한 수단에 의해 가산이 증가했다면, 제때에 그가 임명된 그 직무들에 적합한지 여부가 평가될 것이기 때문이다.
§50.4.4.2Inopes onera patrimonii ipsa non habendi necessitate non sustinent, corpori autem indicta obsequia soluunt.
가난한 자들은 가산을 소유하지 않았다는 바로 그 필연성 때문에 가산상의 의무를 지지는 않으나, 신체에 부과된 봉사는 이행한다.
§50.4.4.3Qui obnoxius muneribus suae ciuitatis fuit, nomen militiae defugiendi oneris municipalis gratia dedit: deteriorem causam rei publicae facere non potuit.
자기 도시의 의무를 이행할 처지에 있던 자가 지방자치도시의 의무를 회피할 목적으로 군 복무에 이름을 등록했다 하더라도, 그는 공동체의 처지를 더 나쁘게 만들 수는 없었다.