[IDEM libro tertio ad legem Iuliam et Papiam. ]
[같은 저자, 《유리우스와 파피우스법 주해》 제3권] '위법행위'와 '형벌'은 서로 다른 것이다.
§50.16.131.prAliud 'fraus' est, aliud 'poena': fraus enim sine poena esse potest, poena sine fraude esse non potest.
즉, 위법행위는 형벌 없이도 존재할 수 있으나, 형벌은 위법행위 없이는 존재할 수 없다.
poena est noxae uindicta, fraus et ipsa noxa dicitur et quasi poenae quaedam praeparatio.
형벌은 해악에 대한 응징이며, 위법행위 그 자체도 해악이라 불리며 일종의 형벌의 준비 단계와 같다.
§50.16.131.1Inter 'multam' autem et 'poenam' multum interest, cum poena generale sit nomen omnium delictorum coercitio, multa specialis peccati, cuius animaduersio hodie pecuniaria est: poena autem non tantum pecuniaria, uerum capitis et existimationis irrogari solet.
또한 '과료'와 '형벌' 사이에는 큰 차이가 있다. 형벌은 모든 비행의 억제를 가리키는 일반적인 명칭인 반면, 과료는 특정한 과실에 대한 것이며 그 제재는 오늘날 금전적인 것이다. 이에 반해 형벌은 금전적인 것뿐만 아니라 생명이나 명예에 대해서도 부과되는 것이 통례이다.
et multa quidem ex arbitrio eius uenit, qui multam dicit: poena non irrogatur, nisi quae quaque lege uel quo alio iure specialiter huic delicto imposita est: quin immo multa ibi dicitur, ubi specialis poena non est imposita.
그리고 과료는 참으로 그것을 부과하는 사람의 재량에서 비롯되지만, 형벌은 개별 법률이나 기타 법원에 의해 이 비행에 특별히 규정된 것이 아니면 부과되지 않는다. 오히려 특정한 형벌이 규정되어 있지 않은 경우에 과료가 부과되는 것이다.
item multam is dicere potest, cui iudicatio data est: magistratus solos et praesides prouinciarum posse multam dicere mandatis permissum est.
마찬가지로 과료를 부과할 수 있는 자는 재판권이 부여된 자이다. 즉, 정무관들과 속주 총독들만이 과료를 부과할 수 있음이 훈령에 의해 허용되어 있다.
poenam autem unusquisque inrogare potest, cui huius criminis siue delicti exsecutio competit.
반면에 형벌은 해당 범죄 또는 비행의 소추권이 귀속되는 자라면 누구나 부과할 수 있다.