[PAULUS libro singulari de inofficioso testamento. ] §5.2.23.prSi ponas filium emancipatum praeteritum et ex eo nepotem in potestate retentum heredem institutum esse: filius potest contra filium suum, testatoris nepotem petere bonorum possessionem, queri autem de inofficioso testamento non poterit.
[파울루스, 『의무위반 유언에 관한 단권본』] 해방된 아들이 묵살되고, 그로부터 태어나 피상속인의 권력 하에 유지되고 있던 손자가 상속인으로 지정되었다고 가정해 보자. 아들은 자신의 아들(즉 피상속인의 손자)에 대하여 유산점유를 청구할 수 있으나, 의무위반 유언에 대하여 소를 제기할 수는 없다.
quod si exheredatus sit filius emancipatus, poterit queri et ita iungetur filio suo et simul cum eo hereditatem optinebit.
그러나 만약 해방된 아들이 상속인으로부터 배제되었다면, 그는 소를 제기할 수 있으며, 이로써 자신의 아들과 결합되어 그와 함께 유산을 획득하게 될 것이다.
§5.2.23.1Si hereditatem ab heredibus institutis exheredati emerunt uel res singulas scientes eos heredes esse: aut conduxerunt praedia aliudue quid simile fecerunt: uel soluerunt heredi quod testatori debebant: iudicium defuncti agnoscere uidentur et a querella excluduntur.
상속에서 배제된 자들이, 지정 상속인들이 상속인이라는 것을 알면서 그들로부터 유산이나 개개의 물건을 매수하거나, 토지를 임차하거나 그와 유사한 행위를 한 경우, 또는 피상속인에게 지고 있던 채무를 상속인에게 변제한 경우, 그들은 망자의 결정을 승인한 것으로 간주되어 소 제기로부터 배제된다.
§5.2.23.2Si duo sint filii exheredati et ambo de inofficioso testamento egerunt et unus postea constituit non agere, pars eius alteri adcrescit.
상속에서 배제된 아들이 둘이 있고 둘 다 의무위반 유언의 소를 제기하였으나, 그 후 한 사람이 소송을 진행하지 않기로 결정한 경우, 그의 지분은 다른 사람에게 귀속된다.
idemque erit, et si tempore exclusus sit.
한 사람이 기간 경과로 인해 배제된 경우에도 결론은 같다.