[IDEM libro trigesimo sexto digestorum. ] §5.1.75.prSi praetor iusserit eum a quo debitum petebatur adesse et ordine edictorum peracto pronuntiauerit absentem debere, non utique iudex, qui de iudicato cognoscit, debet de praetoris sententia cognoscere: alioquin lusoria erunt huiusmodi edicta et decreta praetorum.
[같은 저자, 『학설휘찬』 제36권] 치안관이 채무 이행을 청구받은 자에게 출석을 명령하고 고시 절차가 완료된 후에 부재자가 채무를 진다고 선고한 경우, 판결에 대해 심리하는 재판관은 치안관의 판결에 대해 심리해서는 안 된다. 그렇지 않으면 치안관들의 이러한 고시와 결정은 실효성 없는 것이 될 것이기 때문이다.
MARCELLUS notat: si per dolum sciens falso aliquid allegauit et hoc modo consecutum eum sententiam praetoris liquido fuerit adprobatum, existimo debere iudicem querellam rei admittere.
마르첼루스는 다음과 같이 주해한다. 만약 원고가 기망에 의해 알면서도 허위의 주장을 하였고, 이러한 방식으로 그가 치안관의 판결을 얻어냈다는 점이 명백히 증명되었다면, 나는 재판관이 피고의 불복 신청을 받아들여야 한다고 생각한다.
PAULUS notat: si autem morbo impeditus aut rei publicae causa auocatus adesse non potuit reus, puto uel actionem iudicati eo casu in eum denegandam uel exsequi praetorem ita iudicatum non debere.
파울루스는 다음과 같이 주해한다. 그러나 만약 피고가 질병으로 방해를 받았거나 공무로 인해 소환되어 출석할 수 없었다면, 그러한 경우 그에 대한 판결집행소송을 기각해야 하거나 치안관이 이와 같이 내려진 판결을 집행해서는 안 된다고 생각한다.