[IDEM libro trigensimo quinto quaestionum. ] §49.17.15.prPater militi filio reuerso quod donat, castrensis peculii non facit, sed alterius peculii, perinde ac si filius numquam militasset.
[동일 저자, 『의문집』 제35권] 아버지가 귀환한 군인인 아들에게 증여하는 것은 진중특유재산을 구성하지 않고, 다른 특유재산을 구성하니, 이는 마치 아들이 한 번도 군 복무를 하지 않은 것과 같다.
§49.17.15.1Si stipulanti filio spondeat, si quidem ex causa peculii castrensis, tenebit stipulatio: ceterum ex qualibet alia causa non tenebit.
만약 약정하는 아들에게 승낙하는 경우, 만일 진중특유재산의 원인에 기한 것이라면 그 약정은 효력을 가질 것이나, 그 밖의 다른 원인에 기한 것이라면 효력을 가지지 못할 것이다.
§49.17.15.2Si pater a filio stipulatur, eadem distinctio seruabitur.
만약 아버지가 아들로부터 약정하는 경우에도, 동일한 구별이 유지될 것이다.
§49.17.15.3Seruus peculii, quod ad filium spectat, ab extero si stipuletur aut per traditionem accipiat, sine distinctione causarum res ad filium pertinebit: non enim ut filius duplex ius sustinet patris et filii familias, ita seruus, qui peculii castrensis est quique nullo iure, quamdiu filius uiuit, patri subiectus est, aliquid adquirere simpliciter stipulando uel accipiendo patri potest.
아들에게 속하는 특유재산의 노예가 제3자로부터 약정하거나 인도를 통해 수령하는 경우, 원인의 구별 없이 그 물건은 아들에게 귀속될 것이다. 왜냐하면 아들이 아버지로서의 지위와 가자라는 이중의 권리를 유지하는 것과는 달리, 진중특유재산에 속하고 아들이 살아 있는 한 어떠한 권리로도 아버지에게 종속되지 않는 노예는, 단지 약정하거나 수령함으로써 아버지를 위해 무언가를 취득할 수는 없기 때문이다.
quae ratio suadet, ut, si ab ipso patre seruus, qui ad filium pertinet, stipuletur ex quacumque causa uel traditum accipiat, sic adquiratur filio res et stipulatio, quemadmodum si exter promisisset, quoniam persona stipulantis et accipientis ea est, ut sine differentia causarum quod per eum agitur emolumentum filii spectet.
이러한 이치는 다음을 시사한다. 즉, 아들에게 속하는 노예가 아버지 본인으로부터 어떠한 원인으로든 약정하거나 인도된 것을 수령하는 경우, 마치 제3자가 승낙한 것처럼 그 물건과 약정은 아들에게 취득된다. 왜냐하면 약정하고 수령하는 자의 신분은, 원인의 차이 없이 그를 통해 행해지는 이익이 아들에게 돌아가도록 되어 있기 때문이다.
§49.17.15.4Si serui pater usum fructum amiserit, cuius proprietatem in castrensi peculio filius habebat, plenam proprietatem habebit filius.
만약 아버지가, 아들이 진중특유재산으로 소유권을 가지고 있던 노예의 용익권을 상실한다면, 아들은 완전한 소유권을 가질 것이다.