[IDEM libro octauo disputationum. ]
[같은 저자, 『학술 토론록』 제8권.] 밀고자꾼을 매수한 자의 지위는 패소한 자로 간주된다는 것이다.
§49.14.29.prEius, qui delatorem corrupit, ea condicio est, ut pro uicto habeatur: nam in fiscalibus causis id constitutum est.
왜냐하면 국고 사건에서는 그렇게 규정되어 있기 때문이다.
sed enim haec poena magis est ut aduersus ipsum locum habeat, qui delatorem redemit: ceteroquin aduersus heredem eius transire non debet.
그러나 이 형벌은 오히려 밀고자꾼을 매수한 본인에 대하여 적용되어야 하는 것이다. 그렇지 않다면 그의 상속인에게 이 형벌이 승계되어서는 안 된다.
nec enim exinde perit causa, ex quo redempta est, uel actio peremitur uel condemnatio facta uidetur, uerum oportet constare prius et de crimine pronuntiare.
왜냐하면 매수되었다는 사실로부터 즉시 소송이 소멸하거나, 소권이 실효되거나, 유죄 판결이 내려진 것으로 간주되는 것이 아니라, 먼저 사실이 밝혀지고 죄에 대해 판결이 내려져야 하기 때문이다.
plane si forte de retractanda causa agatur, quae semel iudicata est, per delatoris corruptelam, mortuus corruptor non efficiet, quo minus agi possit atque retractari causa: hic enim non poenae, sed causae restitutio est.
분명히, 만일 밀고자꾼의 매수를 통해 일단 판결이 내려진 소송을 재심하는 것이 문제된다면, 매수자가 사망했다 하더라도 소송이 제기되고 재심되는 것을 방해하지 못할 것이다. 왜냐하면 여기서는 형벌의 회복이 아니라 소송의 회복이 문제되기 때문이다.
§49.14.29.1Eum, qui falsum testamentum dixit, posse adire hereditatem constat: sed denegatis ei actionibus fisco locus erit.
유언이 위조라고 주장한 자가 상속을 승인할 수 있다는 것은 확립된 법이다. 그러나 그에게는 소권이 거부되므로 국고가 개입할 여지가 생길 것이다.
§49.14.29.2Et obligationes, quas adeundo confudit, non restituuntur: nam et in eo, qui post aditam hereditatem defuncti mortem non defendit, imperator noster cum patre rescripsit obligationes confusas non resuscitari.
그리고 그가 상속을 승인함으로써 혼동으로 소멸시킨 채무는 회복되지 않는다. 왜냐하면 상속 승인 후에 피상속인의 죽음에 대해 추궁하지 않은 자에 대해서도, 우리 황제께서 그 부친과 함께 혼동된 채무는 부활하지 않는다고 칙답하셨기 때문이다.