[MARCIANUS libro. ] §48.22.15.prDeportatus ciuitatem amittit, libertatem retinet et iure ciuili caret, gentium uero utitur.
[마르키아누스, [서명 미상의] 책에서]\n 유배된 자는 시민권을 잃으나 자유는 유지하며, 시민법을 결여한 반면 만민법은 향유한다.
itaque emit uendit, locat conducit, permutat, fenus exercet aliaque similia.
따라서 그는 매매하고, 임대차하며, 교환하고, 이자부 대금을 대여하며, 기타 이와 유사한 행위를 한다.
unde etiam recte obligat, quae post condamnationem quaesiuit: quibus in rebus creditores quoque, qui bona fide contraxerunt cum eo, praeferuntur fisco deportatis defunctis succedenti.
이로부터 그는 또한 유죄판결 후에 취득한 것을 정당하게 채무의 담보로 제공할 수 있다. 이러한 거래에서 그와 선의로 계약한 채권자들 역시, 사망한 유배자들의 재산을 승계하는 국고보다 우선권을 가진다.
nam bona, quae condemnationis tempore inueniuntur, deportatus alienare non potest. §48.22.15.1Qui inconsulto principe a praeside deportatur, et heres institui et legata capere potest.
왜냐하면 유죄판결 당시에 존재하는 재산은 유배자가 처분할 수 없기 때문이다.\n 황제에게 상의함이 없이 총독에 의해 유배된 자는 상속인으로 지정될 수도 있고 유증을 받을 수도 있다.