[MACER libro secundo publicorum. ] §48.21.2.prImperatores Seuerus et Antoninus Iulio Iuliano.
[마케르, 공판서 제2권.] 세베루스와 안토니누스 양 황제가 율리우스 율리아누스에게.
Eos, qui a latronibus nominati corruptis accusatoribus diem suum obierint, ut confessos de crimine non relinquere defensionem heredibus rationis est'. §48.21.2.1Si is, de cuius poena imperatori scriptum est (ueluti quod decurio fuerit uel quod in insulam deportari debuerit), antequam rescriberetur decesserit: potest quaeri, num ante sententiam decessisse uideatur.
“강도들에 의해 지목되고 고발자들을 매수한 뒤 사망한 자들이, 죄를 자백한 자들로서 상속인들에게 변호의 여지를 남기지 않는 것은 합당하다.” 만약 그 형벌에 관하여 황제에게 보고서가 송부된 자가(예컨대 그가 데쿠리오였거나 섬으로 유배되어야 마땅했다는 이유로) 칙답이 내려지기 전에 사망했다면, 그가 판결 전에 사망한 것으로 보아야 하는지가 의문시될 수 있다.
argumento est senatus consultum, quod factum est de his, qui Romam transmissi ante sententiam decessissent.
로마로 압송되었으나 판결 전에 사망한 자들에 관하여 내려진 원로원 결의가 그 논거가 된다.
cuius uerba haec sunt: 'Cum damnatus nemo uideri possit in hunc annum, antequam de eo forte iudicium Romae redditum et pronuntiatum esset: neque cuiusquam mortui bona, antequam de eo Romae pronuntiatum sit, publicata sunt, eaque bona heredes possidere debent'.
그 문언은 다음과 같다. “로마에서 그에 관하여 혹시 판결이 내려지고 선고되기 전에는 누구도 이 해에 유죄로 여겨질 수 없으므로, 로마에서 그에 관한 선고가 있기 전에는 사망한 자의 어떠한 재산도 국고로 몰수되지 아니하며, 상속인들이 그 재산을 소유해야 한다.”