[MARCIANUS libro secundo de iudiciis publicis. ] §48.18.9.prDiuus Pius rescripsit posse de seruis haberi quaestionem in pecuniaria causa, si aliter ueritas inueniri non possit.
[마르키아누스, 공판에 관한 제2권] 신군 피우스는 다른 방법으로는 진실을 찾을 수 없다면 재산상의 사건에서도 노예에 대해 고문을 행할 수 있다고 칙답했다.
quod et aliis rescriptis cauetur.
이 점은 다른 칙답들에서도 규정되어 있다.
sed hoc ita est, ut non facile in re pecuniaria quaestio habeatur: sed si aliter ueritas inueniri non possit nisi per tormenta, licet habere quaestionem, ut et diuus Seuerus rescripsit.
그러나 이는 재산상의 사건에서 고문이 쉽게 행해져서는 안 된다는 조건 하에서의 일이다. 즉, 만약 고문을 통하지 않고는 달리 진실을 찾을 수 없다면 고문을 행하는 것이 허용된다. 이는 신군 세베루스도 칙답한 바와 같다.
licet itaque et de seruis alienis haberi quaestionem, si ita res suadeat.
따라서 사정이 그러하도록 요구한다면 타인의 노예에 대해서도 고문을 행하는 것이 허용된다.
§48.18.9.1Ex quibus causis quaestio de seruis aduersus dominos haberi non debet, ex his causis ne quidem interrogationem ualere: et multo minus indicia seruorum contra dominos admittenda sunt.
노예에 대한 주인 대항 고문이 행해져서는 안 되는 사유에 있어서는, 그러한 사유에 있어서는 단순한 심문조차도 효력을 가지지 못한다. 하물며 주인에 대한 노예의 밀고는 더더욱 허용되어서는 안 된다.
§48.18.9.2De eo, qui in insulam deportatus est, quaestio habenda non est, ut diuus Pius rescripsit.
섬으로 유배된 자에 대해서는, 신군 피우스가 칙답한 바와 같이 고문을 행해서는 안 된다.
§48.18.9.3Sed nec de statulibero in pecuniariis causis quaestio habenda est nisi deficiente condicione.
그러나 또한 조건부 해방 노예에 대해서도, 재산상의 사건에서는 조건이 성취되지 않은 경우를 제외하고는 고문을 행해서는 안 된다.