[IDEM libro quarto decimo. ] §48.13.5.prLege Iulia de residuis tenetur is, apud quem ex locatione, emptione, alimentaria ratione, ex pecunia quam accepit aliaue qua causa pecunia publica resedit.
[동일인, 제14권] 율리우스 잔금횡령법에 따라, 임대차, 매매, 양식 공급 회계, 혹은 자신이 수령한 금전 또는 그 밖의 다른 사유로 인해 그 사람에게 공금이 잔류하여 남아 있는 자는 처벌된다.
§48.13.5.1Sed et qui publicam pecuniam in usu aliquo acceptam retinuerit nec erogauerit, hac lege tenetur.
그러나 특정 용도로 수령한 공금을 보유하고 이를 지출하지 아니한 자도 본 법에 따라 처벌된다.
§48.13.5.2Qua lege damnatus amplius tertia parte quam debet punitur.
이 법에 따라 유죄 선고를 받은 자는 자신이 갚아야 할 액수보다 3분의 1 더 많은 금액의 형벌에 처해진다.
§48.13.5.3Non fit locus religiosus, ubi thensaurus inuenitur: nam et si in monumento inuentus fuerit, non quasi religiosus tollitur.
매장물이 발견되는 장소는 종교적 장소가 되지 아니한다. 왜냐하면 설령 그것이 무덤 안에서 발견되었다 하더라도, 종교적 물건으로서가 아니라 반출되기 때문이다.
quod enim sepelire quis prohibetur, id religiosum facere non potest: at pecunia sepeliri non potest, ut et mandatis principalibus cauetur.
무릇 사람이 매장하는 것이 금지된 물건을 종교적 물건으로 만들 수는 없다. 그런데 금전은 매장될 수 없으며, 이는 황제 훈령에서도 규정되어 있는 바와 같다.
§48.13.5.4Sed et si de re ciuitatis aliquid subripiat, constitutionibus principum diuorum Traiani et Hadriani cauetur peculatus crimen committi: et hoc iure utimur.
그러나 자치시의 재산으로부터 무언가를 절취하는 경우에도, 신군 트라야누스와 하드리아누스 황제의 칙령들에 의해 공금횡령죄가 성립된다고 규정되어 있으며, 우리는 이 법을 적용하고 있다。