[PAULUS libro secundo sententiarum. ] §47.2.83.prFullo et sarcinator, qui polienda uel sarcienda uestimenta accepit, si forte his utatur, ex contrectatione eorum furtum fecisse uidetur, quia non in eam causam ab eo uidentur accepta.
[바울루스, 《판결집》 제2권으로부터.] 세탁물이나 수선할 옷을 받은 축융공과 재봉사가 만약 그것들을 사용한다면, 그것들을 무단으로 만짐으로써 절도죄를 범한 것으로 인정된다. 왜냐하면 그 옷들이 그에 의해 그러한 목적을 위해 인수된 것으로는 인정되지 않기 때문이다.
§47.2.83.1Frugibus ex fundo subreptis tam colonus quam dominus furti agere possunt, quia utriusque interest rem persequi.
농지에서 농작물이 절취된 경우 소작인과 소유자 모두 절도의 소를 제기할 수 있다. 왜냐하면 그 물건을 추구하는 것이 양자 모두의 이익이기 때문이다.
§47.2.83.2Qui ancillam non meretricem libidinis causa subripuit, furti actione tenebitur et, si subpressit, poena legis Fabiae coercetur.
창녀가 아닌 여노예를 성욕의 목적으로 유탈한 자는 절도의 소에 의해 책임을 지며, 만약 그녀를 은닉했다면 파비우스법의 형벌에 의해 처벌된다.
§47.2.83.3Qui tabulas cautionesue subripuit, in adscriptam summam furti actione tenebitur: nec refert, cancellatae nec ne sint, quia ex his debitum magis solutum esse comprobari potest.
장부나 채무증서를 유탈한 자는 그곳에 기록된 금액에 대하여 절도의 소에 의해 책임을 진다. 그것들이 말소되었는지 여부는 중요하지 않다. 왜냐하면 그것들을 통해 채무가 변제되었음이 오히려 증명될 수 있기 때문이다.