[CELSUS libro duodecimo digestorum. ] §47.2.68.prInfitiando depositum nemo facit furtum (nec enim furtum est ipsa infitiatio, licet prope furtum est): sed si possessionem eius apiscatur interuertendi causa, facit furtum.
[켈수스, 《학설휘찬》 제12권으로부터.] 기탁을 부인함으로써 절도를 범하는 자는 아무도 없다(왜냐하면 부인 자체는 비록 절도에 가까운 것일지라도 절도가 아니기 때문이다). 그러나 횡령할 목적으로 그것의 점유를 취득한다면, 절도를 범하는 것이다.
nec refert, in digito habeat anulum an dactyliotheca quem, cum deposito teneret, habere pro suo destinauerit.
그리고 기탁물로서 보유하고 있던 반지를 자기 것으로 삼기로 결심했을 때, 그 반지를 손가락에 끼고 있든 반지 상자에 넣어두었든 상관이 없다.
§47.2.68.1Si tibi subreptum est, quod nisi die certa dedisses, poenam promisisti, ideoque sufferre eam necesse fuit, furti actione hoc quoque coaestimabitur.
만약 특정일에 인도하지 않으면 위약금을 지급하기로 약정했던 물건을 당신이 도난당하여 그 위약금을 부담해야 했다면, 절도 소권에서 이 또한 합산하여 평가될 것이다.
§47.2.68.2Infans apud furem adoleuit: tam adulescentis furtum fecit ille quam infantis, et unum tamen furtum est: ideoque dupli tenetur, quanti umquam apud eum plurimi fuit.
유아가 절도범의 처소에서 자라나 청년이 되었다. 그는 유아를 훔친 것과 마찬가지로 청년을 훔친 것이 되며, 그럼에도 절도죄는 단 하나이다. 따라서 그는 그 물건이 자신에게 있는 동안 가졌던 가장 높은 가격의 배액의 책임을 진다.
nam quod semel dumtaxat furti agi cum eo potest, quid refert propositae quaestioni? quippe, si subreptus furi foret ac rursus a fure altero eum recuperasset, etiam si duo furta fecisset, non amplius quam semel cum eo furti agi posset.
왜냐하면 그에 대하여 단 한 번만 절도 소권을 제기할 수 있다는 사실이 제기된 질문과 무슨 상관이 있겠는가? 실로, 만약 그가 절도범으로부터 도난당했다가 다른 절도범으로부터 다시 그것을 회수했다면, 비록 그가 두 번의 절도를 저질렀다 할지라도 그에 대하여 한 번을 초과하여 절도 소권을 제기할 수는 없을 것이기 때문이다.
nec dubitauerim, quin adulescentis potius quam infantis aestimationem fieri oporteret.
나는 유아로서가 아니라 오히려 청년으로서 가격 평가가 이루어져야 한다는 점을 의심치 않는다.
et quid tam ridiculum est quam meliorem furis condicionem esse propter continuationem furti existimare?
그리고 절도가 계속되었다는 이유로 절도범의 법적 지위가 더 유리해진다고 생각하는 것만큼 가당치 않은 일이 어디 있겠는가?
§47.2.68.3Cum seruus inemptus factus sit, non posse emptorem furti agere cum uenditore ob id, quod is seruus post emptionem, antequam redderetur, subripuisset.
노예 매매 계약이 해제된 경우, 그 노예가 매수된 후 반환되기 전에 도둑질을 했다는 이유로, 매수인이 매도인을 상대로 절도 소권을 제기할 수는 없다.
§47.2.68.4Quod furi ipsi furtum fecerit furtiuus seruus, eo nomine actionem cum domino furem habiturum placet, ne facinora talium seruorum non solum ipsis impunitatem, sed dominis quoque eorum quaestui erunt: plerumque enim eius generis seruorum furtis peculia eorundem augentur.
도난당한 노예가 절도범 자신에게 절도를 범한 경우, 절도범이 그 명목으로 소유자를 상대로 소권을 갖는다는 점이 인정된다. 이는 그러한 노예들의 악행이 그들 자신에게 형벌을 면하게 할 뿐만 아니라, 그들의 소유자에게도 이익이 되지 않도록 하기 위함이다. 왜냐하면 대개의 경우 이러한 종류의 노예들의 절도 행위로 인해 그들의 특유재산이 증가하기 때문이다.
§47.2.68.5Si colonus post lustrum conductionis anno amplius fructus inuito domino perceperit, uidendum, ne messis et uindemiae furti cum eo agi possit.
만약 소작인이 5년간의 임대차 기간이 지난 후, 소유자의 의사에 반하여 1년 이상 과실을 수취했다면, 수확 및 포도 수확에 대하여 그를 상대로 절도 소권을 제기할 수 있는지 검토되어야 한다.
et mihi dubium non uidetur, quin fur et si consumpserit rem subreptam, repeti ea ab eo possit.
그리고 비록 절도범이 도난당한 물건을 소비했다 할지라도, 그로부터 그것의 반환을 청구할 수 있다는 점은 나에게 의심의 여지가 없어 보인다.