[MARCELLUS libro uicensimo primo digestorum. ] §46.8.17.prCum debitore decem creditoris nomine Titius egit: partem petitionis ratam habuit dominus.
[마르켈루스, 『학설휘찬』 제21권] 티티우스가 채권자의 이름으로 10의 채무자를 상대로 소를 제기하였고, 본인은 그 청구의 일부를 추인하였다.
dicendum est obligationis partem consumptam, quemadmodum si decem stipulatus esset aut exegisset creditorque non totum, sed partem gestae rei comprobasset.
이는 마치 관리인이 10을 문답약정하였거나 이를 징수하였고 채권자가 행해진 사무의 전부가 아니라 일부만을 승인한 것처럼, 채무의 일부가 소멸되었다고 말해야 한다.
idcirco si ex stipulatu 'decem aut Stichum, utrum ego uoluero' absente me Titius domino quinque petisset, insecuta ratihabitione recte actum uideri.
그러므로 만약 ‘10 또는 스티쿠스 중 내가 원하는 것’이라는 문답약정에 기하여, 내가 부재한 사이에 티티우스가 본인을 위해 5를 청구하였고 그 후 추인이 따랐다면, 적법하게 소가 제기된 것으로 보아야 한다.