[IDEM libro quinquagensimo tertio digestorum. ] §46.1.16.prFideiussor obligari non potest ei, apud quem reus promittendi obligatus non est.
[동일 저자, 학설휘찬 제53권] 보증인은 주채무자(약속자)가 의무를 지지 않는 상대방에 대하여 의무를 질 수 없다.
quare si seruus communis Titii et Sempronii nominatim Titio dari stipulatus fuerit et fideiussorem ita interrogauerit: 'Titio aut Sempronio id dare spondes?', Titius quidem petere a fideiussore poterit, Sempronii uero persona in hoc solum interposita uidebitur, ut solui ei ante litem contestatam et ignorante uel inuito Titio possit.
그러므로 만일 티티우스와 셈프로니우스의 공유 노예가 명시적으로 티티우스에게 줄 것을 약정하고, 보증인에게 다음과 같이 물었다면, “티티우스 또는 셈프로니우스에게 그것을 줄 것을 약속합니까?”, 티티우스는 확실히 보증인에게 청구할 수 있을 것이지만, 셈프로니우스라는 인물은, 소송계속 전이고 티티우스가 모르거나 원치 않는 경우라도 그에게 변제될 수 있다는 오직 이 목적을 위해서만 개입된 것으로 보일 것이다.
§46.1.16.1Qui certo loco dari promisit, aliquatenus duriori condicioni obligatur, quam si pure interrogatus fuisset: nullo enim loco alio, quam in quem promisit, soluere inuito stipulatore potest.
특정 장소에서 줄 것을 약속한 사람은, 조건 없이 질문을 받았을 때보다 어느 정도 더 엄격한 조건에 구속된다. 왜냐하면 약속한 장소 외의 다른 어떤 장소에서도 약정자의 뜻에 반하여 변제할 수 없기 때문이다.
quare si reum pure interrogauero et fideiussorem cum adiectione loci accepero, non obligabitur fideiussor.
그러므로 만일 내가 주채무자에게는 조건 없이 질문하고, 보증인은 장소의 추가를 덧붙여 받아들였다면, 보증인은 의무를 지지 않을 것이다.
§46.1.16.2Sed et si reus, Romae constitutus, Capuae dari promiserit, fideiussor Ephesi, perinde non obligabitur fideiussor, ac si reus sub condicione promisisset, fideiussor autem in diem certam uel pure promisisset.
나아가 로마에 있는 주채무자가 카푸아에서 줄 것을 약속하고 보증인은 에페소스에서 약속한 경우에도, 마치 주채무자는 조건부로 약속하고 보증인은 확정 기한부 또는 조건 없이 약속한 것과 마찬가지로 보증인은 의무를 지지 않을 것이다.
§46.1.16.3Fideiussor accipi potest, quotiens est aliqua obligatio ciuilis uel naturalis, cui applicetur.
보증인은 그것이 적용될 수 있는 시민법상 또는 자연법상 채무가 존재하는 한 받아들여질 수 있다.
§46.1.16.4Naturales obligationes non eo solo aestimantur, si actio aliqua eorum nomine competit, uerum etiam cum soluta pecunia repeti non potest: nam licet minus proprie debere dicantur naturales debitores, per abusionem intellegi possunt debitores et, qui ab his pecuniam recipiunt, debitum sibi recepisse.
자연채무는 그것들의 이름으로 어떤 소송이 제기될 수 있는지 여부로만 평가되는 것이 아니라, 이미 변제된 돈을 다시 반환 청구할 수 없는 경우에도 평가된다. 왜냐하면 비록 자연채무자가 ‘빚을 지고 있다’고 불리는 것이 엄밀한 의미에서는 부적절할지라도, 단어의 확장(오용)에 의해 채무자로 이해될 수 있으며, 이들로부터 돈을 받는 사람은 자신에 대한 채무가 변제된 것으로 이해될 수 있기 때문이다.
§46.1.16.5Stipulatione in diem concepta fideiussor si sub condicione acceptus fuerit, ius eius in pendenti erit, ut, si ante diem condicio impleta fuerit, non obligetur, si concurreret dies et condicio uel etiam diem condicio secuta fuerit, obligetur.
기한부로 설계된 약정에서 보증인이 조건부로 인수된 경우 그의 권리는 미정 상태가 될 것이며, 기한이 도래하기 전에 조건이 성취된 경우에는 의무를 지지 않고, 기한과 조건이 동시에 도래하거나 조건이 기한 뒤에 뒤따르는 경우에는 의무를 지게 된다.
§46.1.16.6Cum fideiussor hoc modo acceptus esset: 'si reus quadraginta, quae ei credidi, non soluerit, fide tua esse iubes?', uerisimile est id actum, ut, cum appellatus reus non soluisset, fideiussor teneretur.
보증인이 다음과 같은 방식으로 인수된 경우, “내가 그에게 빌려준 40을 주채무자가 변제하지 않는다면, 당신의 신용으로 보증할 것을 명합니까?”, 청구를 받은 주채무자가 변제하지 않았을 때 보증인이 책임을 지기로 합의된 것으로 보는 것이 타당하다.
sed et si reus, antequam appellaretur, decessisset, fideiussor obligatus erit, quia hoc quoque casu uerum est reum non soluisse.
그러나 주채무자가 청구를 받기 전에 사망했더라도 보증인은 의무를 지게 될 것이다. 왜냐하면 이 경우에도 주채무자가 변제하지 않은 것은 사실이기 때문이다.