[IDEM libro decimo epistularum. ]
[같은 저자, 『서간집』 제10권] 나는 티티우스와 다음과 같이 약정하였다.
§45.1.108.prA Titio ita stipulatus sum: 'si qua mihi nupserit, decem dotis eius nomine dare spondes?' quaerebatur, an consistat talis stipulatio.
'만약 어떤 여성이 나와 결혼한다면, 그녀의 지참금 명목으로 10을 지급할 것을 약속하는가?' 이러한 약정이 유효하게 성립하는지 여부가 문제 되었다.
respondit: si stipulanti mihi dos ita promissa est: 'quamcumque uxorem duxero, dotis eius nomine decem dare spondes?', nihil in causa est, quare ea pecunia condicione expleta non debeatur: nam cum condicio etiam ex incertae personae facto parere obligationem possit, ueluti 'si quis in Capitolium ascenderit, decem dare spondes?' 'si quis a me decem petierit, tot dare spondes?', cur non idem et in dote promissa respondeatur, ratio reddi non potest.
답하였다. 만약 약정 당사자인 나에게 지참금이 다음과 같이 약속되었다면, 즉 '내가 누구를 아내로 맞이하든, 그녀의 지참금 명목으로 10을 지급할 것을 약속하는가?'라고 하였다면, 조건이 성취되었을 때 그 금전이 채무가 되지 않을 이유는 없다. 왜냐하면 조건은 불특정인의 행위로부터도 채무를 발생시킬 수 있기 때문이다. 예를 들어 '만약 누군가가 카피톨리움에 올라간다면, 10을 지급할 것을 약속하는가?', '만약 누군가가 나에게 10을 청구한다면, 그만큼 지급할 것을 약속하는가?'라고 하는 것처럼 말이다. 그렇다면 약속된 지참금에 대해서도 동일하게 답해야 하지 않을 이유란 제시될 수 없다.
§45.1.108.1Nulla promissio potest consistere, quae ex uoluntate promittentis statum capit.
약속하는 사람의 의사에 따라 효력이 좌우되는 약정은 그 어떤 것도 유효하게 성립할 수 없다.