[IDEM libro secundo manualium. ] §41.3.48.prSi existimans debere tibi tradam, ita demum usucapio sequitur, si et tu putes debitum esse.
[같은 저자, 『지침서』 제2권] 내가 그대에게 채무가 있다고 생각하여 인도하는 경우, 그대 역시 그것이 채무라고 생각할 때에만 시효취득이 뒤따른다.
aliud, si putem me ex causa uenditi teneri et ideo tradam: hic enim nisi emptio praecedat, pro emptore usucapio locum non habet.
내가 매매 원인에 의해 구속된다고 생각하여 그 때문에 인도하는 경우는 이와 다르다. 왜냐하면 이 경우에는 매매가 선행하지 않는 한, ‘매수인으로서’의 시효취득은 인정되지 않기 때문이다.
diuersitatis causa in illo est, quod in ceteris causis solutionis tempus inspicitur neque interest, cum stipulor, sciam alienum esse nec ne: sufficit enim me putare tuum esse, cum soluis: in emptione autem et contractus tempus inspicitur et quo soluitur: nec potest pro emptore usucapere, qui non emit, nec pro soluto, sicut in ceteris contractibus.
이러한 차이의 이유는 다음과 같다. 즉, 다른 원인들에서는 이행 시점이 고려되며, 내가 문답약정을 맺을 때 그것이 타인의 물건인지 여부를 내가 아는지 여부는 중요하지 않다. 왜냐하면 그대가 이행할 때 그것이 그대의 것이라고 내가 생각하는 것으로 충분하기 때문이다. 반면에 매매에서는 계약 시점과 이행되는 시점 모두가 고려된다. 따라서 매수하지 않은 자는 ‘매수인으로서’ 시효취득할 수 없으며, 다른 계약들에서처럼 ‘이행으로서’ 시효취득할 수도 없다.