[IDEM libro uicensimo sexto quaestionum. ] §41.2.47.prSi rem mobilem, apud te depositam aut ex commodato tibi, possidere neque reddere constitueris, confestim amisisse me possessionem uel ignorantem responsum est.
[같은 사람, 『질의집』 제26권] 만일 당신에게 기탁되었거나 사용대차로 대여된 동산을 당신이 점유하고 반환하지 않기로 결정했다면, 내(기탁자·대주)가 그 사실을 알지 못하더라도 즉시 점유를 상실했다고 회답된다.
cuius rei forsitan illa ratio est, quod rerum mobilium neglecta atque omissa custodia, quamuis eas nemo alius inuaserit, ueteris possessionis damnum adferre consueuit: idque Nerua filius libris de usucapionibus rettulit.
이 일의 이유는 아마도, 동산의 보관을 태만히 하거나 포기하는 것은 비록 다른 어느 누구도 이를 침탈하지 않았다 하더라도 이전 점유의 상실을 초래하는 것이 상례이기 때문일 것이다. 그리고 소(小) 네르바는 『시효취득론』에서 이 점을 기술하였다.
idem scribit aliam causam esse hominis commodati omissa custodia: nam possessionem tamdiu ueterem fieri, quamdiu nemo alius eum possidere coeperit, uidelicet ideo, quia potest homo proposito redeundi domino possessionem sui conseruare, cuius corpore ceteras quoque res possumus possidere.
같은 저자는 사용대차된 노예의 보관이 포기된 경우에는 사정이 다르다고 쓰고 있다. 즉 다른 누구도 그 노예를 점유하기 시작하지 않는 한 이전의 점유가 유지되기 때문인데, 이는 명백히 인간(노예)이 돌아가려는 의사를 품음으로써 주인을 위해 자기 자신에 대한 점유를 유지할 수 있고, 그의 신체를 통해 우리 또한 다른 물건들을 점유할 수 있기 때문이다.
igitur earum quidem rerum, quae ratione uel anima carent, confestim amittitur possessio, homines autem retinentur, si reuertendi animum haberent.
그러므로 이성이나 영혼이 없는 물건의 경우에는 점유가 즉시 상실되지만, 노예의 경우에는 만일 그들이 돌아가려는 의사를 가지고 있다면 점유가 유지된다。