[IULIANUS libro quadragensimo quarto digestorum. ] §41.2.38.prQui absenti seruo scribit, ut in libertate moretur, non eam mentem habet, ut statim uelit serui possessionem dimittere, sed magis destinationem in id tempus conferre, quo seruus certior factus fuerit.
[율리아누스, 『학설휘찬』 제44권] 부재 중인 노예에게 자유로운 상태로 머물러도 좋다고 편지를 쓰는 사람은, 즉시 그 노예에 대한 점유를 포기하려는 의도를 가지는 것이 아니라, 오히려 노예가 그 사실을 알게 되는 시점으로 자신의 결정을 미루려는 의도를 가지는 것이다.
§41.2.38.1Si quis possessionem fundi ita tradiderit, ut ita demum cedere ea dicat, si ipsius fundus esset, non uidetur possessio tradita, si fundus alienus sit.
누군가가 토지의 점유를 인도하면서 그 토지가 자기 소유인 경우에만 거기서 물러나겠다고 말한 경우, 만약 그 토지가 타인의 소유라면 점유가 인도된 것으로 간주되지 않는다.
hoc amplius existimandum est possessiones sub condicione tradi posse, sicut res sub condicione traduntur neque aliter accipientis fiunt, quam condicio exstiterit.
나아가, 물건이 조건부로 인도되어 조건이 성취되어야만 양수인의 소유가 되는 것과 마찬가지로, 점유도 조건부로 인도될 수 있다고 생각해야 한다.
§41.2.38.2Si is, qui Titio seruum uendiderat, heredi eius eum tradiderit, poterit heres rerum hereditariarum possessionem per eum adprehendere, quia non seruus iure hereditario, sed actio ex empto ad eum peruenit: nam et si ex stipulatu uel ex testamento seruus testatori debitus fuisset et heres eum accepisset, non prohiberetur rerum hereditariarum possessionem per eundem adquirere.
티티우스에게 노예를 매도한 자가 그 노예를 티티우스의 상속인에게 인도한 경우, 상속인은 그 노예를 통해 상속재산의 점유를 취득할 수 있다. 왜냐하면 상속권에 의해 상속인에게 귀속된 것은 노예 자체가 아니라 매수인으로서의 소권이기 때문이다. 왜냐하면 설령 문답약정이나 유언에 의해 노예가 피상속인에게 채무로 되어 있었고 상속인이 이를 수령했을지라도, 동일한 노예를 통해 상속재산의 점유를 취득하는 것이 금지되지 않기 때문이다.