[MARCIANUS libro quarto regularum. ] §40.5.53.prSi quis rogatus ancillam manumittere moram fecerit, si interea enixa fuerit, constitutum est huiusmodi partum liberum nasci et quidem ingenuum.
[마르키아누스 『규칙집』 제4권] 만일 여노예를 해방하라는 요청을 받은 자가 이행을 지체하고, 그 사이에 그녀가 출산하였다면, 이러한 출생자는 자유인으로, 그것도 참으로 자유출생인으로 태어난다고 규정되어 있다.
sed sunt constitutiones, quibus cauetur statim ex quo libertas deberi coeperit ingenuum nasci: et hoc magis est sine dubio sequendum, quatenus libertas non priuata, sed publica res est, ut ultro is qui eam debet offerre debeat.
그러나 자유가 의무화되기 시작하는 즉시 자유출생인으로 태어난다고 규정하는 칙법들이 존재한다. 그리고 의심할 여지 없이 이 견해가 더 추종되어야 하는데, 왜냐하면 자유는 사적인 일이 아니라 공적인 일이며, 따라서 그것을 제공할 의무가 있는 자는 자발적으로 그것을 제공해야 하기 때문이다.
sed si nondum debita libertate fideicommissa ancilla peperit, studio tamen heredis fuerit effectum, ut nondum libertas deberetur, ueluti quod tardius adit hereditatem, ut qui nati sint ex ancilla serui eius fiant, placet manumittendos, sed tradi matri oportere, ut ab ea manumitterentur et liberti potius matris fiant: nam quos indignus est heres seruos habere, ne quidem libertos habebit.
그러나 신탁된 여노예가 아직 자유가 의무화되지 않은 상태에서 출산하였더라도, 그것이 상속인의 고의적인 획책으로 인하여, 예컨대 상속인이 상속을 승인하는 것을 늦춤으로써 여노예에게서 태어난 아이들이 자신의 노예가 되도록 하기 위해 아직 자유가 의무화되지 않은 상태로 머물게 한 것이라면, 그 아이들은 해방되어야 하지만 어머니에게 인도되어 어머니에 의해 해방됨으로써 오히려 어머니의 해방자유인이 되어야 한다는 의견이 지지된다. 왜냐하면 상속인이 노예로 소유하기에 부적합한 자들에 대해서는, 그들을 해방자유인으로도 소유해서는 안 되기 때문이다.