[IDEM libro tertio decimo responsorum. ]
[같은 저자, 『답신록』 제13권.] 파울루스는 다음과 같이 답변하였다.
§40.5.39.prPaulus respondit, etsi alienus inueniatur seruus, quem ut suum testator ab uno ex heredibus uoluerit manumitti, tamen cogendum eum, qui rogatus est, redimere eum et manumittere, quoniam non putauit similem esse causam libertatis et fideicommissi pecuniarii.
유언자가 공동상속인 중 한 명에 의해 마치 자신의 노예인 것처럼 해방되기를 바랐던 노예가 비록 타인의 소유인 것으로 밝혀질지라도, 수탁을 받은 자는 그 노예를 매수하여 해방하도록 강제되어야 한다. 왜냐하면 법은 자유의 원인과 금전적 유언신탁의 원인을 유사한 것으로 보지 않았기 때문이다.
§40.5.39.1Paulus respondit his uerbis 'πίστευσον δέ μοι, Ζώϊλε, ὅτι τὰς χάριτάς σοι ἀποδώσει ὁ υἱός μου μαρτιάλιος καὶ σοὶ καὶ τοῖς σοῖς παισίν' plenam uoluntatem defuncti contineri circa benefaciendum coniunctis personis Zoilum: qui si serui sint, nihil est gratum his praestari posse quam libertatem ideoque praesidem debere sequi uoluntatem defuncti.
파울루스는 다음과 같이 답변하였다. "조일로스여, 내 아들 마르티알리오스가 당신에게, 즉 당신과 당신의 자녀들에게 은혜를 갚을 것임을 믿어 주시오"라는 말 속에, 조일로스와 연고가 있는 사람들에게 은혜를 베푸는 것에 관한 망인의 완전한 의사가 포함되어 있다. 만일 그들이 노예라면, 그들에게 자유보다 더 기쁘게 제공될 수 있는 것은 아무것도 없으며, 따라서 총독은 망인의 의사를 따라야 한다.