[ULPIANUS libro tertio decimo ad edictum. ] §4.8.7.prPedius libro nono et Pomponius libro trigensimo tertio scribunt parui referre, ingenuus quis an libertinus sit, integrae famae quis sit arbiter an ignominiosus.
[울피아누스, 고시 주해 제13권] 페디우스는 제9권에서, 폼포니우스는 제33권에서, 중재인이 자유인으로 태어난 자인지 해방자유인인지, 평판이 흠 없는 자인지 아니면 불명예스러운 자인지는 거의 중요하지 않다고 쓴다.
in seruum Labeo compromitti non posse libro undecimo scribit: et est uerum.
라베오는 제11권에서 노예에 대해서는 중재합의가 행해질 수 없다고 쓰는데, 이는 사실이다.
§4.8.7.1Unde Iulianus ait, si in Titium et seruum compromissum sit, nec Titium cogendum sententiam dicere, quia cum alio receperit: quamuis serui, inquit, arbiterium nullum sit.
이리하여 율리아누스는, 만일 티티우스와 노예에 대해 중재합의가 이루어진 경우, 티티우스 역시 판결을 내리도록 강제되어서는 안 된다고 말하는데, 왜냐하면 그가 다른 이와 함께 (중재를) 인수했기 때문이다. 비록 노예의 중재권한은 존재하지 않지만 말이다, 라고 그는 말한다.
quid tamen si dixerit sententiam Titius? poena non committitur, quia non, ut receperit, dixit sententiam.
그렇지만 만일 티티우스가 판결을 내렸다면 어떻게 되는가? 위약금은 발생하지 않는데, 왜냐하면 그가 인수한 방식대로 판결을 내린 것이 아니기 때문이다.