[GAIUS libro octauo ad edictum prouinciale. ] §39.6.31.prMortis causa capitur, cum propter mortem alicuius capiendi occasio obuenit, exceptis his capiendi figuris quae proprio nomine appellantur.
[가이우스, 속주 고시 주해 제8권] 사인 취득(mortis causa capere)이란 누군가의 죽음으로 인해 취득의 기회가 발생하는 경우를 말하지만, 고유한 이름으로 불리는 취득의 형태들은 제외된다.
certe enim et qui hereditario aut legati aut fideicommissi iure capit, ex morte alterius nanciscitur capiendi occasionem, sed quia proprio nomine hae species capiendi appellantur, ideo ab hac definitione separantur.
왜냐하면 상속, 유증 또는 유언신탁의 권리에 의해 취득하는 자 역시 타인의 죽음으로부터 취득의 기회가 얻어지는 것은 확실하지만, 이러한 취득의 태양들은 고유한 이름으로 불리기 때문에 이 정의로부터 제외되기 때문이다.
§39.6.31.1Iuliano placet, licet soluendo non sit debitor, cui acceptum latum sit, uideri ei mortis causa donatum.
율리아누스는 채무면제를 받은 채무자가 지불 능력이 없더라도, 그에게 사인증여가 행해진 것으로 보아야 한다는 견해를 취한다.
§39.6.31.2Sine donatione autem capitur ueluti pecunia, quam statuliber aut legatarius alicui condicionis implendae gratia numerat, siue extraneus sit qui accepit siue heres.
그러나 증여 없이도 취득이 이루어지기도 한다. 예컨대 조건부 자유 노예나 수증자가 조건을 성취하기 위해 누군가에게 지급하는 돈이 그러한데, 이를 수령한 자가 제3자이든 상속인이든 상관없다.
eodem numero est pecunia, quam quis in hoc accipit, ut uel adeat hereditatem uel non adeat, quique in hoc accipit pecuniam, ut legatum omittat.
상속을 승인하거나 승인하지 않기 위해 받는 돈, 그리고 유증을 포기하기 위해 받는 돈도 같은 범주에 속한다.
sed et dos, quam quis in mortem mulieris a marito stipulatur, capitur sane mortis causa: cuius generis dotes recepticiae uocantur.
또한 아내의 사망 시에 남편으로부터 약정받은 지참금 역시 확실히 사인 취득에 해당하며, 이러한 종류의 지참금은 반환청구 가능 지참금이라 불린다.
rursus id, quod mortis causa donatur, aut in periculum mortis datur aut cogitationem mortalitatis, quod nos quandoque morituros intellegimus.
다른 한편으로, 사인증여되는 것은 죽음의 위험 속에서 주어지거나, 혹은 우리가 언젠가는 죽을 것임을 이해하는 인간의 필멸성에 대한 고려 속에서 주어진다.
§39.6.31.3Si iusseris mortis causa debitorem tuum mihi aut creditori meo expromittere decem, quid iuris esset quaeritur, si iste debitor soluendo non sit.
만약 귀하가 사인 취득에 기하여 귀하의 채무자에게 나 또는 나의 채권자에게 10을 대체인수(expromissio)하도록 명한 경우, 그 채무자가 지불 능력이 없다면 어떤 법적 효과가 발생하는지 의문이 제기된다.
et ait Iulianus, si ego stipulatus fuerim, tantam pecuniam uideri me cepisse, in quantum debitor soluendo fuisset: nam et si conualuisset, inquit, donator, obligationem dumtaxat debitoris recipere deberet.
그리고 율리아누스는 말한다. 만약 내가 약정(stipulatio)하였다면, 나는 채무자가 변제 자력이 있었던 한도 내에서만 그 돈을 취득한 것으로 본다. 왜냐하면, 만약 증여자가 회복되었다 하더라도, 증여자는 채무자의 채무만을 회수해야 하기 때문이라고 그는 말한다.
si uero creditor meus stipulatus fuerit, tantam uideri me pecuniam accepisse, in quantum a creditore meo liberatus essem.
그러나 만약 나의 채권자가 약정하였다면, 나는 나의 채권자로부터 면제받은 한도만큼 그 돈을 받은 것으로 본다.
§39.6.31.4Per accepti quoque lationem egens debitor liberatus totam eam pecuniam, qua liberatus est, cepisse uidetur.
또한 자력이 없는 채무자가 채무면제(acceptilatio)를 통해 면제받은 경우, 그는 자신이 면제받은 그 돈의 전액을 취득한 것으로 본다.