[ULPIANUS libro quadragensimo quarto ad edictum. ] §38.6.1.prPosteaquam praetor locutus est de bonorum possessione eius qui testatus est, transitum fecit ad intestatos, eum ordinem secutus, quem et lex duodecim tabularum secuta est: fuit enim ordinarium ante de iudiciis testantium, dein sic de successione ab intestato loqui.
[울피아누스 《고시 주해》 제44권에서.] 법무관은 유언을 남긴 자의 유산점유에 대하여 서술한 후에, 무유언 상속인들로 이행하였는데, 이는 십이표법이 따랐던 순서를 따른 것이다. 왜냐하면 유언자들의 결정에 대해 먼저 말하고, 그다음에 무유언 상속에 대해 이와 같이 말하는 것이 정례적이었기 때문이다.
§38.6.1.1Sed successionem ab intestato in plures partes diuisit: fecit enim gradus uarios, primum liberorum, secundum legitimorum, tertium cognatorum, deinde uiri et uxoris.
그러나 그는 무유언 상속을 여러 부분으로 나누었다. 즉, 그는 여러 단계(등급)를 만들었는데, 첫째는 '자녀', 둘째는 '법정상속인', 셋째는 '혈족', 그다음은 '남편과 아내'의 단계이다.
§38.6.1.2Ita autem ab intestato potest competere bonorum possessio, si neque secundum tabulas neque contra tabulas bonorum possessio agnita sit.
하지만 무유언에 따른 유산점유는 유언서에 따르는 유산점유도, 유언서에 반하는 유산점유도 승인되지 않은 경우에만 청구될 수 있다.
§38.6.1.3Plane si tempora quidem petendae bonorum possessionis ex testamento largiebantur, uerumtamen repudiata est bonorum possessio, dicendum erit ab intestato bonorum possessionem iam incipere: cum enim is qui repudiauit petere bonorum possessionem non potest post repudiationem, consequens erit, ut ab intestato posse peti incipiat.
분명히 유언에 따른 유산점유를 청구할 수 있는 기간이 아직 충분히 주어지고 있었다 하더라도, 유산점유가 포기되었다면 이제 무유언에 따른 유산점유가 개시된다고 말해야 할 것이다. 왜냐하면 포기한 자는 포기한 후에 유산점유를 청구할 수 없으므로, 결과적으로 무유언에 따라 청구하는 것이 가능해지기 시작할 것이기 때문이다.
§38.6.1.4Sed et si ex Carboniano edicto bonorum possessio data sit, magis est, ut dicere debeamus ab intestato nihilo minus posse peti: ut enim suo loco ostendimus, non impedit bonorum possessionem edictalem Carboniana bonorum possessio.
그러나 카르보 고시에 의해 유산점유가 주어졌다 하더라도, 그럼에도 불구하고 무유언에 따라 청구될 수 있다고 우리가 말하는 것이 더 타당하다. 왜냐하면 우리가 합당한 자리에서 보여주었듯이, 카르보 유산점유는 고시에 따른 유산점유를 방해하지 않기 때문이다.
§38.6.1.5Recte autem praetor a liberis initium fecit ab intestato successionis, ut, sicuti contra tabulas ipsis defert, ita et ab intestato ipsos uocet.
법무관이 무유언 상속의 개시를 자녀로부터 시작한 것은 옳다. 이는 그가 유언서에 반하여 그들에게 유산점유를 부여하는 것과 마찬가지로, 무유언에 있어서도 그들을 소환하기 위함이다.
§38.6.1.6Liberos autem accipere debemus quos ad contra tabulas bonorum possessionem admittendos diximus, tam naturales quam adoptiuos.
그런데 우리가 '자녀'로 받아들여야 하는 대상은, 유언서에 반하는 유산점유에 받아들여진다고 우리가 말했던 자들이며, 친생자든 양자든 불문한다.
sed adoptiuos hactenus admittimus, si fuerint in potestate: ceterum si sui iuris fuerint, ad bonorum possessionem non inuitantur, quia adoptionis iura dissoluta sunt emancipatione.
그러나 양자의 경우는 오직 그들이 가부권 내에 있었던 경우에만 받아들여진다. 그 외에 그들이 자권자였던 경우에는 유산점유에 초대되지 않는데, 입양의 권리들이 해방에 의해 소멸되었기 때문이다.
§38.6.1.7Si quis filium suum emancipatum in locum nepotis adoptauit et emancipauit, cum haberet et nepotem ex eo, quaesitum est apud Marcellum, an adoptio rescissa impediat nepotem.
만일 어떤 자가 이미 해방된 자신의 아들을 손자의 지위로 입양했다가 다시 해방시켰는데, 마침 그 아들로부터 태어난 손자도 두고 있었던 경우, 취소된 입양이 손자를 방해하는지가 마르켈루스의 저작에서 논의되었다.
sed cum soleat emancipato patri iungi nepos, quis non dicat, etsi adoptatus sit et quasi filius, nihilo minus filio suo eum non obstare, quia quasi filius adoptiuus est in potestate, non quasi naturalis?
그러나 손자는 보통 해방된 아버지에게 결합되는 법이므로, 비록 그가 입양되어 아들과 같이 되었을지라도, 그럼에도 불구하고 자신의 아들을 방해하지 않는다고 누가 말하지 않겠는가? 왜냐하면 그는 양자로서 가부권 내에 있었던 것이지, 친생자로서 있었던 것이 아니기 때문이다.
§38.6.1.8Si heres institutus non habeat uoluntatem, uel quia incisae sunt tabulae uel quia cancellatae uel quia alia ratione uoluntatem testator mutauit uoluitque intestato decedere, dicendum est ab intestato rem habituros eos, qui bonorum possessionem acceperunt.
만일 지정된 상속인이 상속할 의사가 없거나, 유언판이 긁혀 지워졌거나, 말소되었거나, 혹은 다른 이유로 유언자가 의사를 바꾸어 무유언으로 사망하고자 했다면, 유산점유를 취득한 자들이 무유언에 따라 재산을 보유하게 된다고 말해야 한다.
§38.6.1.9Si emancipatus filius exheres fuerit, is autem qui in potestate fuerat praeteritus, emancipatum petentem ab intestato bonorum possessionem unde liberi tueri debet praetor usque ad partem dimidiam, perinde atque si nullas tabulas pater reliquisset.
만일 해방된 아들이 상속인에서 배제되었고, 가부권 내에 있었던 자는 묵살되었다면, 법무관은 무유언에 따라 '자녀로부터'의 유산점유를 청구하는 해방된 아들을 아버지가 유언판을 남기지 않은 것과 마찬가지로 절반의 몫까지 보호해야 한다.