[IDEM libro tertio decimo quaestionum. ] §38.2.42.prFilius, qui patri heres exstitit, fratrem exheredatum adrogauit atque ita herede eo relicto defunctus est: bonorum possessionem libertum patris naturalis exheredatus non habebit: nam cui non exheredato talis adoptio noceret, nocere debet exheredato, quoniam poena, quae legibus aut edicto inrogaretur, adoptionis remedio non obliteraretur.
[같은 저자, 《질문집》 제13권에서.] 부친의 상속인으로 들어선 아들이, 상속에서 배제된 형제를 자권자입양하고 그 자를 상속인으로 남겨둔 채 사망하였다. 상속에서 배제된 자는 친부의 해방노예의 유산점유를 취득하지 못한다. 왜냐하면 상속에서 배제되지 않았더라도 그러한 입양이 해가 되었을 자에게는, 상속에서 배제되었을 때도 해가 되어야 마땅하기 때문이다. 법률이나 고시에 의해 부과되는 불이익은 입양이라는 구제책에 의해 소멸되어서는 안 되기 때문이다.
PAULUS notat: ei, qui alio iure uenit quam eo, quod amisit, non nocet id quod perdidit, sed prodest quod habet: sic dictum est patrono eodemque patronae filio non obesse, quod quasi patronus deliquit, si ut patronae filius uenire possit.
파울루스는 다음과 같이 주석한다. 자신이 잃어버린 권리와는 다른 법적 권리에 기하여 상속을 청구하는 자에게는, 자신이 상실한 것이 해가 되지 않고 보유하고 있는 것이 이익이 된다. 따라서 후견인이자 동시에 여후견인의 아들인 자에 대하여, 그가 후견인으로서 비행을 저질렀다 할지라도, 여후견인의 아들로서 청구할 수 있다면 그 비행이 방해가 되지 않는다고 일컬어진다.
§38.2.42.1PAPINIANUS. Castrensium bonorum Titium libertus fecit heredem, ceterorum alium: adita est a Titio hereditas: magis nobis placebat nondum patronum possessionem contra tabulas petere posse.
파피니아누스. 해방노예가 진중재산에 대해서는 티티우스를, 나머지 재산에 대해서는 다른 사람을 상속인으로 지정하였다. 티티우스에 의해 상속이 승인되었다. 후견인은 아직 유언에 반하는 유산점유를 청구할 수 없다는 것이 우리의 판단에 더 부합하였다.
uerum illa quaestio interuenit, an omittente eo qui reliqua bona accepit perinde Titio adcrescant, ac si partes eiusdem hereditatis accepissent.
그러나 나머지 재산을 수령한 자가 상속을 포기한 경우, 마치 그들이 동일한 상속재산의 지분을 수령했던 것처럼 티티우스에게 그 포기분이 귀속되는지에 관한 의문이 개입한다.
Suerius mihi uidetur intestati iure deferri bona cetera.
나에게는 나머지 재산이 무유언 상속법에 따라 귀속되는 것이 더 타당해 보인다.
Titius igitur heres non poterit inuitare manumissorem, cum Titio nihil auferatur, nec bonis ceteris, quae nondum ad causam testamenti pertinent.
따라서 상속인인 티티우스는 해방자를 끌어들일 수 없다. 티티우스에게서 아무것도 박탈되지 않으며, 아직 유언의 원인에 속하지 않는 나머지 재산에서도 박탈되지 않기 때문이다.
§38.2.42.2Cum filius liberti impubes, qui subiectus dicitur, ex prima parte bonorum possessionem accipiat, an patronus defuncti possessionem accipere possit, quaesitum est.
대역으로 삽입되었다고 일컬어지는 해방노예의 미성년 아들이 첫 번째 순위에서 유산점유를 취득할 때, 사망한 해방노예의 후견인이 유산점유를 취득할 수 있는지 질문되었다.
et sine dubio qui sequentis gradus sunt, non admittuntur interim: cum enim praecedit alia possessio, qui sequitur accipere non potest.
그리고 의심의 여지 없이 다음 순위에 있는 자들은 그동안 용인되지 않는다. 다른 점유가 선행할 때는 후속하는 자가 점유를 취득할 수 없기 때문이다.
plane si contra eum qui subiectus dicitur fuerit iudicatum, data non intellegitur.
분명 대역으로 삽입되었다고 일컬어지는 자에 대하여 불리한 판결이 내려진다면 점유가 부여된 것으로 이해되지 않는다.
sed et in patrono pendente controuersia idem erit dicendum.
그러나 논쟁이 계류 중인 동안의 후견인에 대해서도 동일하게 말해야 할 것이다.
plane quod ad patroni quoque personam pertinet, differri controuersia debebit.
분명 후견인의 신분에 관한 사항에 대해서도 논쟁은 연기되어야 할 것이다.
§38.2.42.3Si falsum liberti testamentum ab aliis in prouincia dictum atque ita res per appellationem extracta esset, defuncta medio tempore patroni filia, quam libertus heredem instituerat, filio mulieris seruauit diuus Marcus eam partem bonorum, quam filia patroni uel iure intestati, si uixisset, habere potuit.
만약 해방노예의 위조 유언이 속주에서 타인들에 의해 주장되어 소송이 상소로 인해 질질 끌게 되었고, 그 사이에 해방노예가 상속인으로 지정했던 후견인의 딸이 사망하였다면, 신군 마르쿠스는 그 여인의 아들을 위하여, 후견인의 딸이 만약 살아있었더라면 혹은 무유언 상속법에 의해 가질 수 있었을 유산의 그 부분을 보존해 주었다.