[GAIUS libro quarto decimo ad edictum prouinciale. ] §37.4.12.prSi duobus filiis et ex altero filio duobus nepotibus bonorum possessio competat et alter ex nepotibus non petat, pars eius fratri adcrescit.
[가이우스, 지방고시주해 제14권]\n\n두 아들과 그중 한 아들로부터 난 두 손자에게 유산점유가 인정되는 경우에, 손자들 중 한 사람이 청구하지 않으면 그의 몫은 그의 형제에게 귀속된다.
si uero ex filiis alter non petat, tam fratri quam nepotibus id prodest: namque tunc duo semisses fiunt, ex quibus alterum filius, alterum nepotes consequuntur. §37.4.12.1Si prius testamentum exstet iure factum, quo filius exheredatus est, sequens inperfectum, in quo praeteritus sit filius, posteriore testamento praeteritus recte petet bonorum possessionem, si remoto quoque filio potiores sunt in ea hereditate posteriore testamento scripti heredes: et ita ius habet, ut, cum is, contra quem filius petit bonorum possessionem, amoto filio possit optinere hereditatem, filius quoque recte uideatur petere bonorum possessionem, si uero ille non possit optinere hereditatem, filius quoque excludatur.
그러나 아들들 중 한 사람이 청구하지 않으면, 이는 그의 형제와 손자들 모두에게 이익이 된다. 왜냐하면 그때는 두 개의 2분의 1이 생겨서, 그중 하나는 아들이, 다른 하나는 손자들이 취득하기 때문이다.\n\n만약 아들을 폐적한 적법하게 작성된 이전의 유언이 존재하고, 그 뒤에 아들을 묵과한 미완성의 다음 유언이 존재하는 경우, 후자의 유언에서 묵과된 자는 그 아들을 제외하더라도 후자의 유언에 지정된 상속인들이 그 상속에 있어서 더 강한 권리를 가진다면, 정당하게 유산점유를 청구할 것이다. 그리고 그 권리 관계는 아들이 유산점유를 청구하는 상대방이 아들을 제외했을 때 상속을 확보할 수 있는 경우에는 아들 역시 정당하게 유산점유를 청구하는 것으로 인정되고, 반대로 상대방이 상속을 확보할 수 없는 경우에는 아들 역시 배제되는 방식으로 작용한다.