[ULPIANUS libro trigesimo nono ad edictum. ] §37.4.1.prIn contra tabulas bonorum possessione liberos accipere debemus siue naturales siue adoptiuos, si neque instituti neque exheredati sunt.
[울피아누스, 고시 주해 제39권] 유언에 반하는 유산점유에 있어서, 우리는 친생자이든 양자이든 그들이 상속인으로 지정되지도 않았고 상속에서 배제되지도 않은 경우에는 자녀들로 받아들여야 한다.
§37.4.1.1Uocantur autem ad contra tabulas bonorum possessionem liberi eo iure eoque ordine, quo uocantur ad successionem ex iure ciuili.
그러나 자녀들은 시민법에 따른 상속에 소환되는 것과 동일한 권리 및 동일한 순서에 의해 유언에 반하는 유산점유에 소환된다.
§37.4.1.2Haec autem clausula etiam ad postumos uidetur pertinere.
그리고 이 조항은 사후자(유후자)에게도 적용되는 것으로 보인다.
§37.4.1.3Sed et si ab hostibus postliminio redierint filii, Pomponius putat ad contra tabulas bonorum possessionem eos admitti.
그러나 자녀들이 적의 손에서 포스트리미니움(귀환권)에 의해 복귀하는 경우에도, 폼포니우스는 그들이 유언에 반하는 유산점유에 인정된다고 생각한다.
§37.4.1.4Si ex tribus filiis unus ab hostibus captus sit, duobus, qui sunt in ciuitate, bessis bonorum possessio competit.
만약 세 명의 아들 중 한 명이 적에게 붙잡혔다면, 도시에 있는 두 명에게는 유산의 3분의 2의 유산점유가 인정된다.
§37.4.1.5Idem et in postumo: nam quamdiu postumus speratur, in ea causa est, ut partem faciat.
사후자에 대해서도 마찬가지이다. 왜냐하면 사후자가 기대되는 동안은, 그가 한 몫을 차지하게 되는 상태에 있기 때문이다.
§37.4.1.6Et sui iuris factos liberos inducit in bonorum possessionem praetor (siue igitur emancipati sunt siue alias exierunt de patris potestate, admittuntur ad bonorum possessionem): sed adoptiui patris non potest: ut enim admitti possit, ex liberis esse eum oportet.
또한 자권자가 된 자녀들 역시 법무관은 유산점유로 인도한다(따라서 그들이 해방되었든 다른 방식으로 부친의 권력에서 벗어났든, 유산점유에 인정된다). 그러나 양부(로부터 해방된 자)에 대해서는 그렇게 할 수 없다. 인정받기 위해서는 그가 자녀들 중에 속해 있어야 하기 때문이다.
§37.4.1.7Qui habebat filium, habebat et nepotem ex eo, filium emancipauit et adoptauit in locum nepotis, deinde emancipauit: quaeritur an nepoti obstet.
어떤 사람이 아들을 두었고 그 아들로부터 손자를 두었다. 그는 아들을 해방하고 그를 손자의 지위로 입양한 뒤 다시 해방했다. 이것이 손자에게 장애가 되는지가 문제된다.
et mihi magis uidetur hunc nepotem non excludi, siue pater eius in adoptione mansisset quasi nepos siue emancipatus est: puto enim et emancipato patre nepotem quoque cum patre suo ex edicto admitti.
그리고 나로서는, 그의 아버지가 입양 상태에서 손자처럼 머물렀든 해방되었든 간에, 이 손자가 배제되지 않는다는 편이 더 타당해 보인다. 아버지가 해방된 경우라 할지라도 손자 역시 그의 아버징와 함께 고시에 따라 인정된다고 생각하기 때문이다.
§37.4.1.8Filium habuit et ex eo nepotem: filius emancipatus uel in potestate manens deportatus est: quaeritur, an nepoti noceat.
(어떤 사람이) 아들을 두었고 그 아들로부터 손자를 두었다. 아들이 해방된 후에, 혹은 가부권 아래 머물러 있는 채로 추방되었다. 이것이 손자에게 불이익을 주는지 질문된다.
et uerius est in utroque casu nepotem admittendum: deportatos enim mortuorum loco habendos.
두 가지 경우 모두 손자가 인정되어야 한다는 것이 더 타당하다. 추방된 자들은 죽은 자들의 지위에 있는 것으로 여겨져야 하기 때문이다.
§37.4.1.9Si et pater et filius deportati sint et ambo restituti, dicemus ad bonorum possessionem admitti filium.
만약 아버지와 아들이 모두 추방되었고 둘 다 회복되었다면, 우리는 아들이 유산점유에 인정된다고 말해야 할 것이다.
sed et si filius in metallum damnatus uel alia poena, quae seruum efficit, restitutus sit, nihilo minus admittetur: aliter non.
하지만 아들이 광산 노역형에 처해졌거나 노예로 만드는 다른 형벌에 처해졌다가 회복된 경우라 할지라도, 마찬가지로 인정될 것이다. 그렇지 않다면 인정되지 않는다.