[IDEM libro uicensimo quarto digestorum. ] §37.11.8.prSi ita scriptum sit: 'Sempronius ex parte dimidia heres esto.
[같은 저자, 학설휘찬 제24권] 만약 다음과 같이 기록되어 있다면, 즉 '셈프로니우스는 2분의 1의 상속분으로 상속인이 될지어다.
Titius, si nauis ex Asia uenerit, ex parte tertia heres esto.
티티우스는, 만약 아시아로부터 배가 온다면, 3분의 1의 상속분으로 상속인이 될지어다.
idem Titius, si nauis ex Asia non uenerit, ex parte sexta heres esto': Titius non ex duabus partibus heres scriptus, sed ipse sibi substitutus intellegi debet ideoque non ex maiore parte quam tertia scriptus uidetur.
동일한 티티우스는, 만약 아시아로부터 배가 오지 않는다면, 6분의 1의 상속분으로 상속인이 될지어다'라고 되어 있다면, 티티우스는 두 개의 상속분 모두에 대하여 상속인으로 지정된 것이 아니라 자기 자신에 대하여 대위상속인으로 지정된 것으로 이해되어야 하며, 따라서 3분의 1보다 더 큰 상속분에 대하여 지정된 것으로 보이지 아니한다.
secundum hanc rationem cum sextans uacuus relinquatur, bonorum possessionem Titius accipiet non solum tertiae partis, sed eius quoque, quae ex sextante eidem adcrescit.
이 이치에 따르면, 6분의 1이 빈 자리로 남겨져 있을 때, 티티우스는 3분의 1의 상속분뿐만 아니라, 그 6분의 1로부터 자신에게 가증되는 부분에 대해서도 유산점유를 받게 될 것이다.
§37.11.8.1Qui filio impuberi substituitur ita: 'si filius meus moriatur, priusquam in suam tutelam ueniat, tunc Titius mihi heres esto', sicut hereditatem uindicat, perinde ac si uerbum hoc 'mihi' adicctum non esset, ita bonorum quoque eius possessionem accipere potest.
미성년인 아들에 대하여 다음과 같이 대위지정된 자, 즉 '만약 내 아들이 스스로의 후견 아래에 들어가기 전에 사망한다면, 그때는 티티우스가 나의 상속인이 될지어다'라고 지정된 자는, 마치 이 '나의'라는 단어가 추가되지 않았던 것처럼 상속재산을 청구하는 것과 마찬가지로, 그 아들의 유산점유 역시 취득할 수 있다.
§37.11.8.2Sed et cum in praenomine cognomine erratum est, is ad quem hereditas pertinet etiam bonorum possessionem accipit.
그러나 또한 개인명이나 가문명에 오류가 있는 경우라 하더라도, 상속재산이 귀속되는 실질적인 인물은 유산점유를 취득한다.
§37.11.8.3Is autem, cuius nomen in testamento uoluntate testatoris perductum est, sicut ad adeundam hereditatem, ita ad petendam bonorum possessionem scriptus non intellegitur, quamuis nomen eius legatur.
반면, 유언자의 의사에 따라 유언서 내에서 그 이름이 말소된 자는, 비록 그 이름이 읽힐 수 있다 하더라도, 상속을 승인하기 위해서도 유산점유를 청구하기 위해서도 지정된 것으로 이해되지 아니한다.
§37.11.8.4Quidam testamentum in tabulis sibi fecit, filio autem impuberi per nuncupationem substituit.
어떤 사람이 자신을 위해서는 서면으로 유언을 작성하였고, 미성년인 아들에 대해서는 구두 선언을 통해 대위상속인을 지정하였다.
respondi sententiam praetoris in danda bonorum possessione eam esse, ut separatim patris, separatim filii heredes aestimari debeant: nam quemadmodum scripto filii heredi separatim ab heredibus patris, ita nuncupato potest uideri separatim a scriptis patris heredibus bonorum possessio dari.
나는 유산점유를 부여함에 있어서 프라이토르의 견해는 아버지의 상속인들과 아들의 상속인들이 개별적으로 평가되어야 한다는 것이라고 답하였다. 왜냐하면 서면에 의한 아들의 상속인에게 아버지의 상속인들과는 개별적으로 유산점유가 부여되는 것과 마찬가지로, 구두로 지정된 자에게도 아버지의 서면에 의한 상속인들과는 개별적으로 유산점유가 부여되는 것으로 볼 수 있기 때문이다.