[PAULUS libro quadragesimo primo ad edictum. ] §37.1.6.prSed cum patrono quidem contra tabulas certae partis bonorum possessionem praetor polliceatur, scripto autem heredi secundum tabulas alterius partis: conuenit non esse ius adcrescendi.
[파울루스 《고시 주석》 제41권] 그러나 법무관이 한편으로는 후원자에게 유언에 반하는 일정 지분의 유산점유를 약속하고, 다른 한편으로는 지정상속인에게 유언에 따른 다른 지분의 유산점유를 약속하는 경우, 가산권은 존재하지 않는다는 점에 합의가 이루어져 있다.
igitur non petente scripto secundum tabulas alterius quoque partis nominatim patrono possessionem pollicetur, cum ceteri, quibus adcrescendi ius est, semel debent adgnoscere bonorum possessionem.
따라서 지정상속인이 유언에 따른 점유를 청구하지 않는 때에는, 법무관은 다른 지분의 점유 또한 명시적으로 후원자에게 약속하는 반면, 가산권을 가진 다른 사람들은 유산점유를 한 번만 승인하면 된다.
§37.1.6.1Bonorum possessionis beneficium multiplex est: nam quaedam bonorum possessiones competunt contra uoluntatem, quaedam secundum uoluntatem defunctorum, nec non ab intestato habentibus ius legitimum uel non habentibus propter capitis deminutionem.
유산점유의 혜택은 다양하다. 어떤 유산점유는 피상속인의 의사에 반하여 귀속되고, 어떤 것은 의사에 따라 귀속되며, 또한 무유언 상속에 있어 법정 권리를 가진 자나 인격감등으로 인해 이를 가지지 못한 자에게도 귀속되기 때문이다.
quamuis enim iure ciuili deficiant liberi, qui propter capitis deminutionem desierunt sui heredes esse, propter aequitatem tamen rescindit eorum capitis deminutionem praetor.
인격감등으로 인해 자기상속인이 아니게 된 자녀들은 시민법상으로는 자격을 잃지만, 법무관은 형평을 위해 그들의 인격감등을 취소하기 때문이다.
legum quoque tuendarum causa dat bonorum possessionem.
법무관은 또한 법률을 수호하기 위해서도 유산점유를 부여한다.
§37.1.6.2Notis scriptae tabulae non continentur edicto, quia notas litteras non esse Pedius libro uicesimo quinto ad edictum scribit.
속기 부호로 기록된 유언판은 고시의 적용 대상에 포함되지 않는데, 페디우스가 《고시 주석》 제25권에서 속기 부호는 문자가 아니라고 저술하고 있기 때문이다.