[SCAEUOLA libro quinto digestorum. ] §36.1.82.prMatrem et auunculum eosdemque creditores suos heredes scripsit Lucius Titius et eorum fidei commisit, ut post mortem restituerent, quod ex re familiari testatoris superfuerit, Septicio.
[스카에볼라, 학설휘찬 제5권에서] 루키우스 티티우스는 자신의 채권자이기도 한 어머니와 외삼촌을 상속인으로 지정하고, 그들의 신의에 위탁하여 그들의 사후에 유언자의 가산에서 남은 것을 셉티키우스에게 반환하도록 했다.
heredes non modicam partem bonorum testatoris consumpserunt et multos heredes reliquerunt, quibus scientibus multa corpora, quae remanserant ex bonis Lucii Titii, Septicius possedit.
상속인들은 유언자 재산의 적지 않은 부분을 소비하고 많은 상속인들을 남겼는데, 그들이 알고 있는 가운데 루키우스 티티우스의 재산 중 남겨져 있던 많은 개별 물건들을 셉티키우스가 점유했다.
quaesitum est, an id, quod Lucius Titius debuit matri et auunculo, heredes eorum a Septicio petere possint.
루키우스 티티우스가 어머니와 외삼촌에게 지고 있던 채무를 그들의 상속인들이 셉티키우스에게 청구할 수 있는지가 문해졌다.
respondit non posse.
할 수 없다고 답했다.
CLAUDIUS: aditione enim hereditatis confusa obligatio interciderat, sed fideicommissi repetitio erat: cuius aequitas defecit his, qui multa ex hereditate consumpsisse proponuntur.
클라우디우스: 왜냐하면 상속의 승인에 의해 혼동으로 채무 관계가 소멸했기 때문이지만, 신탁의 반환 청구는 존재했다. 그러나 이 신탁의 형평은 유산에서 많은 것을 소비한 것으로 나타난 사람들에게는 결여되어 있다.