[IDEM libro quinto decimo ad Sabinum. ] §36.1.19.prIn fideicommissaria hereditatis restitutione constat non uenire fructus, nisi ex mora facta est aut cum quis specialiter fuerit rogatus et fructus restituere.
[같은 이, 사비누스 주해 제15권.] 유탁에 따른 상속재산 반환에 있어서, 지체가 발생하였거나 또는 과실도 반환하도록 특별히 부탁을 받은 경우가 아니라면 과실은 포함되지 않는다는 것이 확립된 견해이다.
§36.1.19.1Plane fructus in quartam imputantur, ut est et rescriptum.
분명히 과실은 4분의 1(유보분)에 산입되며, 이는 칙답에도 있는 바와 같다.
§36.1.19.2Quotiens quis rogatur hereditatem restituere, id uidetur rogatus reddere, quod fuit hereditatis: fructus autem non hereditati, sed ipsis rebus accepto feruntur.
누군가가 상속재산을 반환하도록 부탁받을 때마다, 그는 상속재산에 속했던 것을 돌려주도록 부탁받은 것으로 간주된다. 그러나 과실은 상속재산이 아니라 물건 자체에 귀속되는 것으로 여겨진다.
§36.1.19.3Si legatum sit heredi relictum et rogatus sit portionem hereditatis restituere, id solum non debere eum restituere, quod a coherede accepit: ceterum quod a semetipso ei relictum est, in fideicommissum cadit: et id diuus Marcus decreuit.
만약 상속인에게 유증이 남겨졌고 그가 상속재산의 일부를 반환하도록 부탁받았다면, 그는 공동상속인으로부터 받은 것만을 반환할 의무가 없다. 그러나 자신으로부터 자신에게 남겨진 것은 유탁에 속한다. 그리고 신군 마르쿠스는 이와 같이 결정하였다.