[ULPIANUS libro quarto fideicommissorum. ] §36.1.13.prIlle, a quo sub condicione fideicommissum relictum est, causari quid non poterit, ne condicio deficiat et haereat actionibus, cum nullum damnum sit futurum.
조건부로 신탁유증을 부과받은 자는 조건이 불성취되고 자신이 소송에 얽매이게 될 것을 우려하여 어떠한 변명도 할 수 없을 것인데, 왜냐하면 아무런 손해도 발생하지 않을 것이기 때문이다。
§36.1.13.1Secundum ea quae osten||dimus iam igitur non desideratur heredis praesentia.
따라서 우리가 이미 보여||준 바에 따르면, 이제 상속인의 출석은 요구되지 않는다。
§36.1.13.2Si de testamento aliquid quaeratur, heres non debet audiri, si suspectam sibi hereditatem dicat: nam et si maxime dicatur uel ius testandi non habuisse eum qui testatus est uel de uiribus testamenti uel de sua condicione, non erit audiendus.
유언에 관해 어떤 의문이 제기되는 경우, 상속인이 그 상속재산이 자신에게 의심스럽다고 주장하더라도 그의 주장은 수용되어서는 안 된다. 왜냐하면 설령 유언을 한 자가 유언할 권리를 가지지 못했다거나, 유언의 효력이나 자신의 신분에 관해 강력히 주장된다 하더라도, 그는 수용되지 않을 것이기 때문이다。
§36.1.13.3Quid ergo si de uiribus fideicommissi tractetur? haec quaestio practori praetermittenda non erit.
그렇다면 만약 신탁유증의 효력에 관해 논해진다면 어떻게 되는가? 법무관은 이 문제를 간과해서는 안 될 것이다.
sed quid si quis fideicommissarius dicat: 'adeat prius et sic de hoc quaeratur'? credo interdum audiendum fideicommissarium, si cognitio prolixiorem tractatum habeat: finge enim uerba fideicommissi de longinquo petenda et iustam deliberationem de quantitate fideicommissi incidere: dicendum erit compellendum cum adire, ne prius heres decedens fideicommissarium decipiat.
그러나 만약 신탁유증수혜자가 ‘그가 먼저 상속하게 하고, 그 연후에 이에 대해 심리하게 하소서’라고 말한다면 어찌할 것인가? 만약 그 조사가 더 오랜 심리를 요하는 경우라면 때로는 신탁유증수혜자의 주장이 수용되어야 한다고 나는 믿는다. 예컨대 신탁유증의 문구를 먼 곳으로부터 찾아와야 하고 신탁유증의 액수에 관해 정당한 숙려기간이 발생하는 경우를 가정해 보라. 상속인이 먼저 사망하여 신탁유증수혜자를 속이지 않도록, 상속인에게 상속을 강제해야 한다고 말해야 할 것이다。
§36.1.13.4Tempestiuum est requirere, per quem quis cogatur adire et restituere hereditatem: ueluti si praetor aut cousul fucrit heres institutus suspectamque hereditatem dicat, an cogi possit adire et restituere? et dicendum est praetorem quidem in praetorem uel consulem in consulem nullum imperium habere: sed si iurisdictioni se subiciant, solet praetor in eos ius dicere.
누구에 의해 상속의 승인과 인도가 강제될 수 있는가를 묻는 것은 시의적절하다. 예컨대 법무관이나 집정관이 상속인으로 지정되어 상속재산이 의심스럽다고 주장하는 경우, 승인하고 인도하도록 강제될 수 있는가? 이에 대해 법무관은 법무관에게, 집정관은 집정관에게 아무런 명령권을 가지지 못한다고 말해야 할 것이다. 그러나 만약 그들이 재판권에 복종한다면, 법무관은 그들에 대해 법을 선언하는 것이 관례이다.
sed et si ipse praetor heres institutus suspectam dicat, ipse se cogere non poterit, quia triplici officio fungi non potest et suspectam dicentis et coacti et cogentis.
하지만 상속인으로 지정된 법무관 자신이 의심스럽다고 주장하는 경우, 그는 자기 자신을 강제할 수 없을 것인데, 왜냐하면 의심스럽다고 주장하는 자, 강제되는 자, 그리고 강제하는 자라는 삼중의 직무를 수행할 수는 없기 때문이다.
sed in his omnibus casibus atque similibus principale auxilium implorandum est.
그러나 이 모든 경우 및 이와 유사한 경우들에서는 황제의 구제를 청구해야 한다。
§36.1.13.5Si quis filius familias sit et magistratum gerat, patrem suum, in cuius est potestate, cogere poterit suspectam dicentem hereditatem adire et restituere:
만약 어떤 자가 가자이고 공직을 맡고 있다면, 그는 자신이 그 권력 하에 있는 그의 아버지가 상속재산이 의심스럽다고 주장할 때, 아버지가 상속을 승인하고 인도하도록 강제할 수 있을 것이다。