[IDEM libro duodecimo fideicommissorum. ] §35.3.9.prSi non in controuersia sit proprietas, sed usus fructus (potest enim rei, cuius proprietas Titio legata est, usus fructus alii legari), tunc de eo restituendo non heredi, sed Titio caueri debeat.
[같은 저자 『신탁유증론』 제12권] 만일 분쟁 중에 있는 것이 소유권이 아니라 용익권이라면 (왜냐하면 소유권이 티티우스에게 유증된 물건의 용익권이 다른 사람에게 유증되는 것도 가능하기 때문이다), 그때는 그것의 반환에 관하여 상속인이 아니라 티티우스에게 보증이 제공되어야 한다.
interdum et si ab herede legetur usus fructus, Titio cauendum est: ueluti si detracto usu fructu proprietas ei legetur, usus fructus Seio: quid enim attinebit hoc casu heredi caueri, ad quem emolumentum intercidentis usus fructus non sit spectandum? uerum si usu fructu Seio legato proprietas Titio ita legetur, ut, cum ad Seium pertinere desierit, habeat proprietatem, tunc heredi caueri oportebit a fructuario, ab herede autem Titio, quia non sit certum usu fructu intercepto ad Titium proprietatem reuersuram.
때로는 용익권이 상속인으로부터 유증되는 경우라 할지라도 티티우스에게 보증이 제공되어야 한다. 예를 들어 용익권이 공제된 채 소유권이 그(티티우스)에게 유증되고 용익권은 세이우스에게 유증되는 경우가 그러하다. 왜냐하면 이 경우, 소멸해 가는 용익권의 이익이 귀속되는 것으로 기대되지 않는 상속인에게 보증이 제공되는 것이 무슨 소용이 있겠는가? 그러나 만일 용익권이 세이우스에게 유증되고 소유권이 티티우스에게 다음과 같이, 즉 세이우스에게 속하기를 그쳤을 때 그가 소유권을 갖는다는 방식으로 유증된다면, 그때는 용익권자로부터 상속인에게, 그리고 상속인으로부터 티티우스에게 보증이 제공되어야 한다. 왜냐하면 용익권이 중단되었을 때 소유권이 티티우스에게 복귀할 것인지가 확실하지 않기 때문이다.