[AEMILIUS MACER libro secundo ad legem uicesimam hereditatium. ] §35.2.68.prComputationi in alimentis faciendae hanc formam esse Ulpianus scribit, ut a prima aetate usque ad annum uicesimum quantitas alimentorum triginta annorum computetur eiusque quantitatis Falcidia praestetur, ab annis uero uiginti usque ad annum uicesimum quintum annorum uiginti octo, ab annis uiginti quinque usque ad annos triginta annorum uiginti quinque, ab annis triginta usque ad annos triginta quinque annorum uiginti duo, ab annis triginta quinque usque ad annos quadraginta annorum uiginti.
[에밀리우스 마케르, 『유산세 20분의 1법 주해』 제2권] 울피아누스는 부양료에 관하여 행해져야 할 계산을 위한 공식이 다음과 같다고 쓰고 있다. 즉, 어린 시절부터 20세까지는 30년분의 부양료 액수가 계산되고 그 액수에 대하여 파르키디우스법에 따른 급부가 이루어지며, 20세부터 25세까지는 28년분, 25세부터 30세까지는 25년분, 30세부터 35세까지는 22년분, 35세부터 40세까지는 20년분이다.
ab annis quadraginta usque ad annos quinquaginta tot annorum computatio fit, quot aetati eius ad annum sexagesimum deerit remisso uno anno: ab anno uero quinquagesimo usque ad annum quinquagesimum quintum annorum nouem, ab annis quinquaginta quinque usque ad annum sexagesimum annorum septem, ab annis sexaginta, cuiuscumque aetatis sit, annorum quinque.
40세부터 50세까지는 그의 나이가 60세에 이르기까지 부족한 연수에서 1년을 뺀 만큼의 연수가 계산된다. 50세부터 55세까지는 9년분, 55세부터 60세까지는 7년분, 60세부터는 그가 몇 세이든 간에 5년분이다.
eoque nos iure uti Ulpianus ait et circa computationem usus fructus faciendam.
그리고 울피아누스는 우리가 용익권의 계산을 행할 때에도 이 법을 사용한다고 말한다.
solitum est tamen a prima aetate usque ad annum trigesimum computationem annorum triginta fieri, ab annis uero triginta tot annorum computationem inire, quot ad annum sexagesimum deesse uidentur.
그러나 어린 시절부터 30세까지는 30년의 계산이 행해지고, 30세부터는 60세까지 부족한 것으로 보이는 만큼의 연수 계산에 들어가는 것이 관행이었다.
numquam ergo amplius quam triginta annorum computatio initur.
따라서 30년을 초과하는 계산은 결코 시작되지 않는다.
sic denique et si rei publicae usus fructus legetur, siue simpliciter siue ad ludos, triginta annorum computatio fit.
그리하여 결국 공법인에 용익권이 유증되는 경우에도, 그것이 조건 없이 행해졌든 혹은 경기 대회를 위해 행해졌든 간에 30년의 계산이 행해진다.
§35.2.68.1Si quis ex heredibus rem propriam esse contendat, deinde hereditariam esse conuincatur, quidam putant eius quoque Falcidiam non posse retineri, quia nihil intersit, subtraxerit an hereditariam esse negauerit: quod Ulpianus recte improbat.
공동상속인 중 누군가가 유산을 자기 고유의 재산이라고 주장하다가, 그 후 그것이 유산에 속하는 것임이 판명되는 경우, 어떤 이들은 그 물건에 대해서도 파르키디우스법에 따른 유보를 할 수 없다고 생각한다. 유산을 은닉한 것인지 아니면 그것이 유산에 속함을 부인한 것인지에는 차이가 없기 때문이라는 것이다. 그러나 울피아누스는 이 견해를 마땅히 기각한다.