[ULPIANUS libro secundo fideicommissorum. ] §34.1.14.prMela ait, si puero uel puellae alimenta relinquantur, usque ad pubertatem deberi.
[울피아누스, 신탁유증론 제2권.] 멜라는 남동이나 여동에게 부양이 유증된 경우, 사춘기에 이르기까지 의무 지워진다고 말한다.
sed hoc uerum non est: tamdiu enim debebitur, donec testator uoluit, aut, si non paret quid sentiat, per totum tempus uitae debebuntur.
그러나 이것은 사실이 아니다. 유언자가 원했던 기간 동안 의무 지워지는 것이며, 만약 그의 의도가 명확하지 않다면 평생 동안 의무 지워질 것이기 때문이다.
§34.1.14.1Certe si usque ad pubertatem alimenta relinquantur, si quis exemplum alimentorum, quae dudum pueris et puellis dabantur, uelit sequi, sciat Hadrianum constituisse, ut pueri usque ad decimum octauum, puellae usque ad quartum decimum annum alantur, et hanc formam ab Hadriano datam obseruandam esse imperator noster rescripsit.
과연 사춘기에 이르기까지 부양이 유증된 경우, 누구든 예전에 남동과 여동에게 제공되던 부양의 선례를 따르고자 한다면, 하드리아누스가 남동은 18세까지, 여동은 14세까지 부양받도록 규정하였고 우리 황제께서도 하드리아누스에 의해 제시된 이 기준이 준수되어야 한다고 칙답하셨음을 알아야 한다.
sed etsi generaliter pubertas non sic definitur, tamen pietatis intuitu in sola specie alimentorum hoc tempus aetatis esse obseruandum non est inciuile.
그러나 일반적으로 사춘기가 이와 같이 정의되지는 않더라도, 자애로운 배려에서 오직 부양이라는 특수한 경우에만 이 연령 기준이 준수되도록 하는 것은 법의 정신에 반하지 않는다.
§34.1.14.2Sed si alimenta, quae uiuus praestabat, reliquerit, ea demum praestabuntur, quae mortis tempore praestare solitus erat: quare si forte uarie praestiterit, eius tamen temporis praestatio spectabitur, quod proximum mortis eius fuit.
그러나 생전에 제공하던 부양을 유증한 경우에는 사망 시에 제공하던 관행에 따른 것만이 제공된다. 따라서 만약 그가 가변적으로 제공했더라도, 그의 사망에 가장 가까운 시기의 제공이 고려될 것이다.
quid ergo, si, cum testaretur, minus praestabat, plus mortis tempore, uel contra? adhuc erit dicendum eam praestationem sequendam, quae nouissima fuit.
그렇다면 유언을 작성할 때에는 적게 제공하다가 사망 시에는 더 많이 제공한 경우, 혹은 그 반대의 경우는 어떠한가? 여전히 가장 마지막에 행해진 제공을 따라야 한다고 말해야 할 것이다.
§34.1.14.3Quidam libertis suis ut alimenta, ita aquam quoque per fideicommissum reliquerat: cousulebar de fideicommisso.
어떤 사람이 자신의 해방노예들에게 부양과 마찬가지로 물도 신탁유증을 통해 유증하였다. 나는 이 신탁유증에 관하여 자문을 받았다.
cum in ea regione Africae uel forte Aegypti res agi proponebatur, ubi aqua uenalis est, dicebam igitur esse emolumentum fideicommissi, siue quis habens cisternas id relinquerit siue non, ut sit in fideicommisso, quanto quis aquam sibi esset comparaturus.
물을 유료로 구매해야 하는 아프리카 혹은 에집트의 어느 지역에서 발생한 사건으로 제시되었으므로, 나는 유언자가 저수조를 소유하여 그것을 유증했든 그렇지 않든 간에, 개인이 스스로 물을 구입하는 데 드는 비용만큼이 신탁유증의 대상이 되므로 이 신탁유증의 실익이 존재한다고 답변하였다.
nec uideri inutile esse fideicommissum quasi seruitute praedii non possessori uicinae possessionis relicta: nam et haustus aquae ut pecoris ad aquam adpulsus est seruitus personae, tamen ei, qui uicinus non est, inutiliter relinquitur: in eadem causa erunt gestandi uel in tuo uuas premendi uel areae tuae ad frumenta ceteraque legumina exprimenda utendi.
또한 이 신탁유증은 인접지의 소유자가 아닌 자에게 토지지역권이 유증된 것처럼 무효로 여겨지지 않는다. 왜냐하면 물을 긷는 권리나 가축을 물가로 인도하는 권리는 인접자가 아닌 자에게 유증되면 무효가 되며, 타인의 토지에서 산책하는 것, 당신의 토지에서 포도를 압착하는 것, 혹은 곡물이나 기타 두류를 탈곡하기 위해 당신의 탈곡장을 사용하는 것도 동일한 경우에 속하기 때문이다.
haec enim aqua personae relinquitur.
이 물은 사람에 대하여 유증된 것이기 때문이다.