[MARCELLUS libro singulari responsorum. ] §32.0.69.prNon aliter a significatione uerborum recedi oportet, quam cum manifestum est aliud sensisse testatorem.
[마르켈루스, 답변록 단권으로부터.] 유언자가 다른 의도를 가졌음이 명백한 때가 아니라면, 언어의 의미로부터 벗어나서는 안 된다.
§32.0.69.1Titius codicillis suis ita cauit: 'Publio Maeuio omnes iuuenes, quos in ministerio habeo, dari uolo': quaero, a qua aetate iuuenes et in quam intellegi debeant.
티티우스는 자신의 유언보충서에서 다음과 같이 규정하였다. '내가 봉사에 부리고 있는 모든 젊은이들이 푸블리우스 마에비우스에게 주어지기를 바란다.' 나는 젊은이들이 몇 세부터 몇 세까지로 이해되어야 하는지 묻는다.
Marcellus respondit, quos uerbis quae proponerentur demonstrare uoluerit testator, ad notionem eius, qui de ea re cogniturus esset, pertinere: non enim in causa, testamentorum ad definitionem utique descendendum est, cum plerumque abusiue loquantur nec propriis nominibus ac uocabulis semper utantur.
마르켈루스는 답변하였다. 유언자가 제시된 표현을 통해 누구를 가리키고자 했는지를 규정하는 것은 그 사건을 심리하는 사람의 인식에 속하는 일이다. 왜냐하면 유언에 관한 사건에서는 반드시 엄밀한 정의에 의존해야 하는 것은 아니기 때문인데, 유언자들은 대개 말을 부정확하게 사용하며 항상 적절한 명칭과 어휘를 사용하는 것은 아니기 때문이다.
ceterum existimari posset iuuenis is, qui adulescentis excessit aetatem, quoad incipiat inter seniores numerari.
다만 일반적으로는, 소년의 나이를 지나 고령자 사이에 계수되기 시작하기 전까지의 사람이 젊은이로 간주될 수 있을 것이다.