[MARCELLUS libro uicesimo octauo digestorum. ] §31.0.50.prUt heredibus substitui potest, ita etiam legatariis.
[마르켈루스, 《학설휘찬》 제28권에서.] 상속인에 대하여 대위자를 지정할 수 있는 것과 마찬가지로, 수증자(유증을 받는 자)에 대하여도 그렇게 할 수 있다.
uideamus, an idem fieri possit et cum mortis causa donabitur, ut id promittat ille alteri, si ipse capere non poterit: quod magis est, quia in posterioris quoque persona donatio confertur.
사인증여가 이루어지는 경우에도 같은 일이 가능할 수 있는지, 즉 수증자 본인이 받을 수 없는 때에는 그가 다른 이에게 그것을 (이전할 것을) 약정하도록 할 수 있는지 검토해보자. 이는 더 타당한 견해인데, 왜냐하면 후자의 인격에 있어서도 증여가 성립하기 때문이다.
§31.0.50.1Si Titius mihi Stichum aut decem debeat et legauero tibi Stichum quem mihi debet, placet exstingui legatum decem solutis: et si diuersis alii decem, alii Stichus legatus fuerit, ex euentu solutionis legatum ualet.
만약 티티우스가 나에게 스티쿠스 또는 10(의 금전)을 급부할 의무를 지고 있고, 내가 그가 나에게 빚진 스티쿠스를 당신에게 유증했다면, 10이 지급된 때에는 유증이 소멸한다는 견해가 인정된다. 그리고 만약 서로 다른 사람들에게, 일방에게는 10이, 타방에게는 스티쿠스가 유증되었다면, 급부의 결과에 따라 유증의 효력이 결정된다.
§31.0.50.2Cum ita legatum est: 'quantam pecuniam heres meus a Titio exegerit, tantam Maeuio dato', si sub condicione legatum est, antequam exacta pecunia sit, legatarius agere non potest: quod si statim dies legati cedit, ut Publicius recte putat, legatarius agere potest, ut actiones praestentur.
“내 상속인이 티티우스로부터 청구하여 얻은 금액만큼의 돈을 마에비우스에게 주어라” 하고 유증된 경우, 만약 이것이 조건부로 유증되었다면, 돈이 수납되기 전에는 수증자는 소를 제기할 수 없다. 그러나 만약 유증의 권리가 즉시 발생하는 경우라면, 푸블리키우스가 옳게 생각하듯, 소권이 양도되도록 수증자는 소를 제기할 수 있다.