[PAULUS libro quinto ad legem Iuliam et Papiam. ] §31.0.49.prMortuo boue qui legatus est neque corium neque caro debetur.
[파울루스, 《율리우스·파피우스법 주해》 제5권에서.] 유증된 황소가 죽은 경우, 그 가죽도 고기도 급부할 의무가 없다.
§31.0.49.1Si Titio frumentaria tessera legata sit et is decesserit, quidam putant exstingui legatum: sed hoc non est uerum, nam cui tessera uel militia legatur, aestimatio uidetur legata.
만약 티티우스에게 곡물 교환권이 유증되었는데 그가 사망했다면, 어떤 이들은 유증이 소멸한다고 생각한다. 그러나 이는 옳지 않다. 왜냐하면 교환권이나 관직이 유증된 사람에게는 그 평가액이 유증된 것으로 여겨지기 때문이다.
§31.0.49.2Labeo refert agrum, cuius commercium non habes, legari tibi posse Trebatium respondisse, quod merito Priscus Fulcinius falsum esse aiebat.
라베오는, 당신이 거래권을 가지지 못한 토지가 당신에게 유증될 수 있다고 트레바티우스가 답변했음을 전하는데, 이에 대해 프리스크스 풀키니우스는 당연히 그것이 거짓이라고 말했다.
§31.0.49.3Sed Proculus ait, si quis heredem suum eum fundum, cuius commercium is heres non habeat, dare iusserat ei, qui eius commercium habeat, putat heredem obligatum esse, quod uerius est, uel in ipsam rem, si haec in bonis testatoris fuerit, uel si non est, in eius aestimationem.
그러나 프로쿨루스는, 만약 어떤 이가 자신의 상속인에게, 그 상속인이 거래권을 가지지 못한 토지를 그것의 거래권을 가진 사람에게 주라고 명령했다면, 상속인은 의무를 진다고 생각한다고 말하며, 이것이 더 옳다. 즉, 만약 이것이 유언자의 재산에 속해 있었다면 그 물건 자체에 대하여 의무를 지고, 속해 있지 않았다면 그것의 평가액에 대하여 의무를 진다.
§31.0.49.4Si testator dari quid iussisset aut opus fieri aut munus dari, pro portione sua eos praestare, quibus pars hereditatis adcresceret, aeque atque cetera legata, placet.
만약 유언자가 어떤 것을 급부하도록, 혹은 작업이 수행되도록, 혹은 선물이 급부되도록 명령했다면, 유산의 몫이 늘어난 자들이 다른 유증들과 마찬가지로 자신의 비율에 따라 이를 이행해야 한다는 것이 인정된다.