[IDEM libro uicesimo primo digestorum. ] §31.0.22.prLucius Titius in testamento suo Publio Maeuio militiam suam reliquit siue pecuniam eius quaecumque redigi ex uenditione eius potuerit, cum suis commodis: sed cum superuixit testamento Lucius Titius, militiam uendidit et pretium exegit et dedit ei, cui illam militiam uel pretium eius testamento dari uoluerit: post mortem Lucii Titii iterum Publius Maeuius uel militiam uel pretium eius ab heredibus Lucii Titii exigebat.
[동일한 저자, 『학설휘찬』 제21권] 루키우스 티티우스는 자신의 유언장에서 푸블리우스 마에비우스에게 자신의 군직 또는 그것의 매각으로부터 회수될 수 있는 모든 금전을 그것에 따르는 혜택과 함께 유증했다. 그러나 루키우스 티티우스는 유언장 작성 후에도 생존하는 동안, 군직을 매각하고 그 대금을 회수하여, 유언장으로 그 군직 또는 대금을 주고자 했던 자에게 그것을 주었다. 루키우스 티티우스의 사후에 푸블리우스 마에비우스는 다시 루키우스 티티우스의 상속인들에게 그 군직 또는 그 대금을 청구했다.
Celsus: existimo pretium militiae praestari non oportere, nisi legatarius ostenderit testatorem et post factam solutionem iterum eum pretium militiae accipere uoluisse.
켈수스: 나는 수증자가, 유언자가 (생전의) 지급이 이루어진 후에도 다시 그에게 군직의 대금을 받게 하기를 원했다는 것을 증명하지 않는 한, 군직의 대금이 지급될 필요는 없다고 생각한다.
quod si non totum pretium militiae, sed partem uiuus testator legatario dedit, reliqui superesse exactionem, nisi heres et ab hoc decessisse testatorem ostenderit.
그러나 만약 생존해 있는 유언자가 수증자에게 군직의 대금 전액이 아니라 일부를 주었다면, 상속인이 유언자가 이 (남은) 부분에 대해서도 (지급할 의사로부터) 이탈했음을 증명하지 않는 한, 잔액의 청구권이 존속한다고 생각한다.
onus enim probandi mutatam esse defuncti uoluntatem ad eum pertinet, qui fideicommissum recusat.
왜냐하면 고인의 의사가 변경되었다는 입증 책임은 유언신탁을 거절하는 사람에게 귀속되기 때문이다.