[IDEM libro uicesimo primo ad Sabinum. ] §30.1.43.prSenatus enim ea, quae non sunt aedium, legari permisit, haec autem mortis tempore aedium non fuerunt: heres ergo aestimationem praestabit.
[같은 저자 『사비누스 주해』 제21권] 원로원은 가옥에 속하지 않는 물건의 유증을 허용하였는데, 이 물건들은 사망 당시에 가옥에 속해 있지 않았다. 그러므로 상속인은 평가액을 지급하여야 한다.
sed si detraxerit ut praestiterit, poenis erit locus, quamuis ut non uendat, detraxit, sed ut exsoluat.
그러나 만약 상속인이 유증을 이행하기 위해 그것들을 떼어내었다 하더라도, 비록 그가 매각하기 위해서가 아니라 이행하기 위해 떼어낸 것이라 할지라도, 처벌의 여지가 있을 것이다.
§30.1.43.1Marcellus etiam scribit, si maritus diaetam in uxoris hortis, quos in dotem acceperat, fecerit, posse eum haec detrahere, quae usui eius futura sint, sine mulieris tamen damno, nec ad hoc senatus consultum futurum impedimento.
마르첼루스는 또한, 남편이 지참금으로 받은 아내의 정원에 별채를 지은 경우, 아내에게 손해가 되지 않는 한 자신의 용도에 쓰이게 될 이 물건들을 떼어낼 수 있으며, 원로원 결의도 이에 방해가 되지 않을 것이라고 쓴다.
ergo si non est ei obfuturum, quo minus detrahat, dici oportebit posse eum haec legare, quae detrahere potest.
그러므로 만약 그가 그것들을 떼어내는 데 방해를 받지 않는다면, 그는 자신이 떼어낼 수 있는 이 물건들을 유증할 수 있다고 말해야 할 것이다.
§30.1.43.2Legatum in aliena uoluntate poni potest, in heredis non potest.
유증은 제3자의 의사에 달려 있을 수는 있으나, 상속인의 의사에 달려 있을 수는 없다.
§30.1.43.3Qui ab hostibus redemptus est legari sibi poterit et proficiet legatum ad liberationem uinculi pignoris, quod in eo habuit qui redemit.
적에게서 속량된 자는 자기 자신에게 유증될 수 있으며, 그 유증은 그를 속량한 자가 그에 대해 가졌던 질권의 구속을 해제하는 데 도움이 될 것이다.