[ULPIANUS libro decimo ad edictum. ] §3.6.1.prIn eum qui, ut calumniae causa negotium faceret uel non faceret, pecuniam accepisse dicetur, intra annum in quadruplum eius pecuniae, quam accepisse dicetur, post annum simpli in factum actio competit.
괴롭힘(부당소송) 목적으로 소송행위를 하거나 하지 않기 위해 돈을 받았다고 일컬어지는 자에 대하여는, 1년 이내에는 그가 받았다고 일컬어지는 돈의 4배 액수에 대하여, 1년이 지난 후에는 1배 액수에 대하여 사실지향 소송이 인정된다.
§3.6.1.1Hoc autem iudicium non solum in pecuniariis causis, sed et ad publica crimina pertinere Pomponius scribit, maxime cum et lege repetundarum teneatur, qui ob negotium faciendum aut non faciendum per calumniam pecuniam accepit.
그러나 폼포니우스는 이 소송이 금전상의 사건뿐만 아니라 공적인 범죄에도 해당한다고 저술하였는데, 특히 괴롭힘으로 인해 소송행위를 하거나 하지 않는 대가로 돈을 받은 자는 불법이득반환법에 의해서도 책임을 지기 때문이다.
§3.6.1.2Qui autem accepit pecuniam siue ante iudicium siue post iudicium acceptum, tenetur.
돈을 받은 자는 소송의 인수 전이든 후든 돈을 받았다면 책임을 진다.
§3.6.1.3Sed et constitutio imperatoris nostri, quae scripta est ad Cassium Sabinum, prohibuit iudici uel aduersario in publicis uel priuatis uel fiscalibus causis pecuniam dare, et ex hac causa litem perire iussit.
그러나 또한 카시우스 사비누스에게 발해진 우리 황제의 칙법은, 공적, 사적 또는 국고의 사건에서 심판인이나 상대방 당사자에게 돈을 주는 것을 금지하였고, 이 원인으로 인해 소송상의 권리가 소멸하도록 명하였다.
nam tractari potest, si aduersarius non per calumniam transigendi animo accepit, an constitutio cessat? et puto cessare sicuti hoc quoque iudicium: neque enim transactionibus est interdictum, sed sordidis concussionibus.
왜냐하면, 만약 상대방 당사자가 괴롭힘 목적이 아니라 화해할 의도로 돈을 받았다면, 칙법의 적용이 배제되는지가 논의될 수 있기 때문이다. 그리고 이 소송과 마찬가지로 칙법도 적용이 배제된다고 나는 생각한다. 왜냐하면 금지된 것은 화해가 아니라 비열한 갈취이기 때문이다.
§3.6.1.4Pecuniam autem accepisse dicemus etiam si aliquid pro pecunia accepimus.
또한, 돈 대신에 무언가를 받았다고 하더라도, 우리는 돈을 받은 것으로 말할 것이다.