[IDEM libro trigensimo nono digestorum. ] §29.7.3.prSi quis cum testamentum nullum habebat, codicillis fideicommissa hoc modo dedit: 'quisquis mihi heres erit bonorumue possessor, eius fidei committo', fideicommissa praestari debent, quia pater familias, qui testamenti factionem habet et codicillos faceret, perinde haberi debet, ac si omnes heredes eius essent, ad quos legitima eius hereditas uel bonorum possessio peruentura esset.
[같은 저자, 『학설휘찬』 제39권] 만약 어떤 사람이 유언서를 전혀 가지고 있지 않았을 때, 유언보칙에서 “나의 상속인 또는 상속재산 점유자가 되는 자는 누구든지 그의 신의에 위임한다”라는 방식으로 신탁유증을 부여했다면, 신탁유증은 이행되어야 한다. 왜냐하면 유언작성능력을 가지고 있으며 유언보칙을 작성한 가부장은, 마치 자신의 법정상속재산 또는 상속재산 점유가 귀속될 모든 자들이 자신의 상속인인 것처럼 똑같이 취급되어야 하기 때문이다.
§29.7.3.1Sed et si post codicillos factos natus quis esset proximus adgnatus uel suus heres, fideicommissum praestari debebit: intellegitur enim is quoque heres scriptus et ideo non perinde habendus est ac si rupisset hos codicillos.
그러나 유언보칙이 작성된 후에 최근친 남계친족 또는 자권상속인이 태어났다고 하더라도, 신탁유증은 이행되어야 한다. 왜냐하면 그 역시 상속인으로 지정된 것으로 이해되며, 따라서 마치 그가 이 유언보칙을 무효로 만든 것처럼 취급되어서는 안 되기 때문이다.
§29.7.3.2Testamento facto etiamsi codicilli in eo confirmati non essent, uires tamen ex eo capient.
유언서가 작성된 경우, 비록 유언보칙이 그 안에서 승인되지 않았더라도, 그것들은 여전히 유언서로부터 효력을 얻는다.
denique si ex testamento hereditas adita non fuisset, fideicommissum ex huiusmodi codicillis nullius momenti erit.
그러므로 만약 유언서에 따른 상속승인이 이루어지지 않았다면, 이러한 유언보칙에 기한 신탁유증은 아무런 효력도 갖지 못할 것이다.